MIdNigHt DrIVEr RelOAd

TY Isang Minutong Smile

2012-01-13T10:53:00.000+08:00

"Ang isang minutong pagngiti ng mga labi mo ay katumbas ng animnapung segundong pagtibok ng puso ko."

Maraming salamat dito IMS.. Nawa ay makapagbigay pa kayo ng mas maraming

ngiti sa bawat tao sa mundo.

Kung gusto nyo ng shirt.. Maaari kayong umorder.

May damit ka na.. Nakatulong ka pa!

SAN KA PA???

Ang pagtaas ni GASOLINA

2011-12-20T17:54:00.000+08:00

Alas diyes na ng hatinggabi nang dumating si Angie sa aming tagpuan.

Bitbit ang isang sisidlang puno ng pag-asa at pangamba makatakas lamang sa bigat ng kanyang dinadala. Dalawang taon at pitong buwan na din naming itinatago ang aming relasyon sa kanyang pamilya, at dalawang buwan pa lamang ang nakakalipas mula ng akin siyang ma DON Selya. Hindi bagkos maisip ng aking murang kaisipan na magagawa namin ni Angie ang mga bagay na yaon, At lalong hindi ko lubos maisip na sa edad na kinse anyos ay pagkakalooban ako ng responsebilidad at ng isang napakatinding hamon. Nagdalang tao si Angie kahit pa isang beses lamang naming ginawa ang aming makamundong pagnanasa, sa ganda ng hubog ng katawan niya ay tila natatakot akong lumobo ang kanyang tiyan at siya'y tuluyan ng masira at malosyang.

Dulot ng isang murang kautakan ay naisip kong ipalaglag na lamang ang kanyang dinadala, Inaamin ko, natakot ako... Takot sa napakalaking pagsubok na nagbabadya sa oras na may ibang makaalam ng kanyang dinadala. Takot sa pamilyang nagpalaki at nag-aruga sa kanya.

Subalit may isang pangyayaring nagpabago ng aking desisyon. Tandang tanda ko pa ang biglang pagbuhos ng napakalakas na ulan kaagapay ang nagtatalimang kulog at kidlat. Ang simpleng pagtingin ko sa itaas ay pumukaw sa bigat ng aking nararamdaman. Napaisip ako at kasabay noon ang pag-agos ng aking luha na di alintana ang anoman.

Doon pumasok sa aming isipan ang pagtitipan at magsama sa lugar na kung saan ay wala ni isa na sa ami'y nakakakilala. Maraming problema ang sumubok sa aming pagsasama, subalit makalipas lamang ang pito pang buwan ay isinilang na ni Angie ang aming anghel. Napakagandang lalaki at kitang kita sa mala-kutis artista niyang balat kung kanino talaga sya nagmana. Alam ko, gwapo ako, pero mas nahahawig sya sa kanyang Ina. At dito na namin nasubaybayan ang patuloy na pagtaas ng aming anak.

Ito ang kwento ng buhay namin ni Maria Angelina Dimababa o mas kilala sa tawag na Angie, at ng aming anak na si Gas na may tunay na pangalang GASOLINA Dimababa. Hinabi namin ang kanyang pangalan gamit ang pinagsamang pangalan namin ni Angie.

Gary Solomon Dimababa
Tigapagsalaysay

* Ito ang aking lahok sa patimpalak ni GASDUDE.

Liparin ang Pangarap

2011-10-25T15:14:00.001+08:00

Hawiin ang hangin,

Suungin ang bangin,

Liparin ang pangarap,

At wag matakot kung san ka man babagsak.

MANGARAP ka ng walang KURAP kaibigan!

Ito ay aking pilit na lahok sa pakulo ni pareng puge.

Gusto nyong sumali? Pindot ka dito.

Cristobal nakagigimbal!

2011-10-19T14:14:00.002+08:00

Talon kung talon!

Nakagigimbal sa Cristobal.

Hindi ako nasasaktan, hindi ako nasasaktan.

COMMENT OFF. LAST nato. Pwede na sa susunod! :d

Mabuhangin sa Anawangin!

2011-10-19T14:06:00.001+08:00

NAMAN! Kabuhangin lang sa ANAWANGIN.

Mai-rhyme lang!

COMMENT OFF! 2 Post na lang.

Sino ang may nerbyos?

2011-10-19T13:47:00.003+08:00

Bigla ko lang namiss ang pamumundok.

Mula ng ako'y lumagay sa magulong buhay ay hindi na ako nakasama pa sa mga gantong gawain.

Hindi naman ako nagsisisi, subalit hindi rin naman masama ang mamiss sila.

Sa paghahanap ko ng litratong ipansasali sa pakulo ni bulakbol ay kung anik anik ang napagkikita ko. KAINAMAN!

COMMENT OFF muna. Tatlong POST lang :)

Laruan ng kahapon

2011-10-13T15:30:00.002+08:00

Hindi ko alam kung saan at paano ko uumpisahan,

Ang isang akdang may kinalaman sa laruan,

Yun ay dahil sa alaalang matagal ng gustong malimutan,

Hapdi, kirot at sakit na bumalot sa aking masaklap na kabataan.

ROBOT, na aking itinuring na parang isang bangungot...

Iminulat sa paniniwalang, isang laruang walang kwenta't nakakabagot,

Mas nakakaenganyo pa daw, lilik, pala at salakot,

Sabay yuyuko sa putikang may kaagapay na matinding takot.

Kotyeng debaterya, walang angas at kay bagal bagal pa...

Yun ang sabi ni Ama, na may kasama pang pagbibida...

Di hamak na mabilis daw, karitong tulak tulak namin ni Ina,

Sabay naming sinisigaw, bote... dyaryo at garapa,

Kailan ko lamang naunawaan, ang siyang tunay nilang dahilan,

Di lang pala maintindihan ng dating musmos pang kaisipan,

Ang sakit nilang nararamdaman kapag ako'y di mapatahan,

Daig pa ang mga pusong sinusugatan ng dahan dahan.

Ngayun ngang alam ko na, ang naging pagkakaiba,

Nang aking pinagdaanan kumpara sa iba,

Di ko na sasayangin pa mga karanasan at alaala,

Na dulot ng kahapong ipinagkaloob ni Ama't Ina.

Ito ay aking lahok para sa Saranggola Blog Awards 3.

ORAS NA!

2011-09-23T15:03:00.000+08:00

"Ang isang minutong pag-ngiti ng mga labi mo

ay katumbas ng animnapung segundong pagtibok ng puso ko"

Salamat sa mabubuting sponsors ng SMILE Quotes Contest : Field of Dreams, Alohagems on Squidoo, ISP101 at from the dungeOn.

Luha sa Likod ng Maskara

2011-08-03T11:01:00.000+08:00

Tumatayo sa inyong harapan para kayo'y pasayahin,
Nagbibigay ng ngiti at saya sa bawat entabladong madilim,
Pansamantalang aalisin ang pighating bumabalot sa inyong damdamin,
Papalitan ng ligaya sa pamamagitan ng walang katumbas na paggiling.

Baling dito, Lingon doon... walang patid na pagtitig,
Silip dito, Haplos doon... walang humpay na pagkabig,
Walang ibang ginagawa kundi sa inyo'y magpayanig,
Walang ibang inaatupag kundi gumiling sa lapat ng sahig.

Sa bawat butil ng pawis, panlalamig na nadarama,
Sa bawat pag-apak sa entabladong mala-impyerno ang musika,
Sa bawat pagpatak ng luha na tila di na makita,
Bumabalik ang nakaraang binabalot ng pasakit at pagdurusa.

Hindi lingid sa karamihan ang tunay kong katauhan,
Pagkat maskara ko lamang ang kanilang nababanaagan,
Ako nga pala si Cassandra, ang kilalang lalakeng operada,
Na nakukuha ring lumuha dulot ng pait na aking dinadala.

*Ito ay tugon sa hamon ni Iya na hindi operada :d

LIMA na... Ano na??????????

2011-07-04T09:55:00.000+08:00

Limang taon na din pala ang nakakalipas mula ng bigyan ako ng ikalawang buhay ni BRO.

Ikalawang buhay na aking ipinangakong ilalaan na lamang sa paggawa ng kabutihan para sa aking kapwa.
Ikalawang buhay na ipinangakong ilalayo ang sarili sa dilim na dulot ng hagupit ng nakaraan.Sa kasalanang tila hindi kayang ubusin ng katulad kong nilalang.

Subalit isa lamang akong TAO. Isang nilalang na hirap umiwas sa hamon ng mga pagsubok, at hamon ng pagkakataon.

Kaya naman ano na ang nangyari sa ikalawang buhay na ipinagkaloob sa akin?

Ito ay tila hindi ko pa nabibigyan ng hustisya.
Ang mga pangakong aking nabitawa'y tila liliparin na lamang ng hangin at patuloy ng aanurin ng sang katubigan.

Sana'y di pa huli ang lahat.

Sana'y maituwid ko pa ang mga pagkakamaling aking nagawa. Sana'y mapatawad pa nya ako. Sana'y pagbigyan pa ako ni BRO.

Maasim na BULAKLAK

2011-05-31T17:02:00.001+08:00

Maasim na Bulaklak

Sa panulat nina: J.Kulisap, Pambihirang bolakbolero, Madz, Guest at Ako

Areglo at Panitik nina: Madz at ako

Ang likhang inyong mababasa ay hango lamang sa malilikot na kautakan ng mga may akda. Walang halong kabastusan o kalokohan. Ito ay 100 porsyentong opinyon ng mga gwapo! at ng.. ahhh.. ehhh. at ng isang.. ahhh ehhhh.. yun na yun :) maganda.

Umpisahan na yan!

Bat di pa ngayon. da end.

Ayan, ang ganda na maiksi lang pero may dating

Lakas ng dating

naiiyak ako sa obrang nagawa ni MD

Tipong nakakapraning

Madeline (guest): TNT

Pwedeng isali sa mga patimpalak

Oo, pang Palanca

Paniguradong hahakot ng madaming karangalan

Sigurado madami papalakpak

Dahil swak na swak?

Parang bulaklak?

Na humahalimuyak?

palakpak swak bulaklak humahalimuyak

hahaha nakakatuwa

magsitigil nga kayo

Na sa leeg pwedeng ipanggayak

Hindi lang sa mayaman bagkos sa taong nakayapak.

Uwak..uwak..tangayin mo si bulaklak

Nandun sa sulok at nasisindak

Iyong paiyakin ang batang may hawak.

Iyong bulaklak, wag mong ipahawak

Kung kani-kanino at baka lumawak

Ingat lang baka mawasak

At maging kay tarzan paniguradong magiging swak at ito'y tuluyang mapisak?

Kawawa naman ang susunod na lalasap at ang kakain ng masarap na bulaklak.

Kay bango-bango ng bulaklak

Hindi na matitikman ang pinapangarap

At mananatiling sa isip na lamang malalasap

Titigas ang leeg sa kakahanap nang namumulang bulaklak

na ngayun ay wasak na wasak

Dahil kay MD na may sapak

at paniguradong kakainin ni J. kulisap.

Si Bulakbol, naman ang titikim

Sa bulaklak ni Madeline

uy ha, hulsam yan

nakakain na kaya ang mga bulaklak ngayon

hulsam na hulsam

santan?

tuloy ang ligaya

Subalit bigla syang napasambit ng aba'y pagka asim asim

Sinong bubuyog kaya ang sumimsim?

Parang lasang damo na wala nang vitamins

Hindi na nabanaagan pagkat pagkadilimdilim

Kuweba ba ito o takipsilim

Kaya naman nagtyaga na lamang dun sa may bandang ilalim?

Mukhang kweba ito na nasa ilalim

Sa ilalim ng hukay na napakadilim

Nakatago ang perlas na maitim-itim

May mga damong magubat ang dating

Kaya, hinukay ng patalim

At may lumabas na kakulay ng klim

Kanya itong tinikman at kinain,, abay uy, totoo ngang maasim

Itapon na at talaga namang panis nang pagkain

Aba'y manong driver anong ginagawa mo dyan sa dilim

Bakit parang di mo mabitawan ang bulaklak na maasim?

Pinapanood itong si ___ at si madz sa dilim

Kaya pala etong si madz ay may hawak na patalim.

From J.Kulisap: Bulakbol MD at Madz, paalam na sa tipanan natin

Hahanap pa ako ng bulaklak na masisimsim

Bakit masarap ang bawal?

2011-05-17T14:17:00.000+08:00

BAWAL- salitang ginagamit kung mayroon tayong sinasaway na mga paniniwala at nakaugalian.

Halimbawa:

1. Bawal kumain ng prutas kung hilaw pa. Mababaw lang diba? pero pag iyong binasa muli, malalim na.

Ganyan ang bawal, akala mo lang sa umpisa ok pa at madaling solusyunan. Pero pag nagtagal at nakasanayan mo na, dun muna malalaman na napailalim ka na pala sa bawal na pagkakataon at pangyayari na hindi mo na pala kayang labasan pa.

Pero bakit nga ba masarap ang BAWAL?

dahil nagagawa mo ang mga bagay na alam mong ikinatatakot gawin ng iba?
dahil nakukuha mo ang mga gusto mong makuha?
dahil masaya ka pag may ginagawa kang kakaiba?

Lahat tayo ay may iba't ibang pananaw tungkol dito.
Pero para mas maging makabuluhan ang usapang ito ay minabuti kong mangalap ng ilang impormasyon at opinyon galing sa mga taong kilala sa ~~paggawa ng bawal~~ pagiging eksperto sa pagsusulat.

Narito ang kanilang napakalulupit na kasagutan.

Q: Sa palagay mo, bakit masarap ang bawal?

- umi-english kaya wala akong masabi

- eto pa isa

- Panalo! pang-beauty queen ang sagot.

-Eto naman pang-professor. LOL

From Engrmoks via SMS: Masarap ang bawal kasi may excitement pag natikman mo. At minsan lang matikman ang bawal kaya di nakakasawa. kung araw araw yan, di na masarap. lels

- Eto, halatang sanay na sanay na sa paggawa ng bawal. hehe

From Salbehe via SMS: thrill

- maiksi pero yun na!

Pero sa kanilang lahat, natuwa naman ako sa sagot ng isang toh...

- At ikaw na ang nakakaiwas sa bawal :)

Ako ay isa lamang sa mga taong napakaraming beses ng sumubok gumawa ng bawal. Ano ang nakuha ko? yung kakaibang kasiyahan na hindi ko maipaliwanag basta basta :) BAWAL sabihin eh :)

Bakit masarap maging lalaki?

2011-04-26T11:23:00.005+08:00

Wala lang akong maipost kaya pilit na pilit toh.

Rated PG: Summer na kasi, sobrang init. Apektado ako!

1.) Hindi mo na kailangang mag-ahit kapag magbi-beach, mas mabuhok, mas maganda.

2.) Hindi man makuntento ang kapareha sa daliri, mas ok kapag ginamitan ng a#%$r%#^5i.

3.) Asset ang may bigote. May tamang kiliti lalo na sa bandang K%^#%^%i&*^&#2x.

4.) Its better to give than to receive

5.) Lomobo man ang tyan ng wala sa panahon, walang pakialamanan.

6.) Mapipili mo ang liligawan mo, mas madaling malaman sa babae ang T-bird kaysa malaman ang bading sa lalaki.

7.) Kahit hindi ka kagandahang lalaki, malaki ang pagkakataon mo na magkasyota ng maganda. (konti na lang kasi ang option ngayun, karamihan sa gwapo, kung hindi bading... silahis.. no choice ang mga babae)

8.) Ok lang maghubad kahit nasan kapa. Maghubo ka pa.

9.) Hindi na kailangang magdadakdak pag nagagalit, mas ok pang paglaruan.

10.) Kahit anong oras, aktibo. Walang banderang pula na abala.

11.) Parang mas tanggap ng publiko ang pambababae kesa panlalalake.

Madami pa.

Running Became My Passion

2011-04-18T15:19:00.002+08:00

Namiss ko lang. Tagal na nung article nato. makapag-english lang!

Running is not easy but much easier as one would probably think. However, running casually is not only a great exercise to become fit but an incredible way to take your mind off work. Some people assume that you have to be young and very fit but let me tell you that with proper training, anybody can run a marathon. Many people who enjoy running casually many times start participating in marathons which are extremely rewarding.
It was only October last year during the practice run (held at Philsports Arena) when I remember making the decision to start running for fun and get in better shape, but I was afraid it would not last; I’m not the athletic type. My first run didn't do a lot to quash that concern, I only went about a couple meters and had to turn around to walk home, it just wasn't going to work. Thanks to a little encouragement from a friend of mine telling me, “Remember, you may not run marathons but you can still get out and run for fun”. Then I remember that it was not about competition but we’re running for a “cause”. Then the day came! My “never to be forgotten” actual running event of my life was held at The Fort which was sponsored by Botak Sports and the theme was “Run for Poverty”.
The marathon event was so overwhelmingly exciting, especially when we lined up and the much-awaited “Bang!” sounded off. Hopping mad and determined to win and beat my own record, I ran like my own feet were on fire. Every step I took, it felt like my lungs started to burn, my legs were aching. I crossed the line for the final lap; I rounded the turn and headed towards backstretch. I was dreaming I was on an Olympic Marathon and I could hear the people screaming their heads off. Half a lap to go, and into the final turn, it really felt like I was winning, a finisher! I could see the finish line! Suddenly, I realized I was way behind. They started to pass me. And I had nothing left to give. It was a tragic ending though, but very fulfilling! I loved that feeling!
After that event, a lot of things were never been the same again. There’s some soreness and tenderness in my muscle that haven’t hurt before, my legs felt strong when I climb the steps. Seeing someone with a shirt from a race, I have to restrain myself from going up to them and ask if he was a runner too; I want to talk about running to anyone who will listen; and you find yourself thinking about your upcoming running event. Somebody mentioned that they had seen me running, and I was so proud I got goosebumps.
I’m just a new runner, but there’s one thing I have learned from this experience……..that race is not about racing someone, but it’s about racing yourself. Run with purpose. Run with heart.

Gusto mo bang manalo ng $25?

2011-04-13T12:26:00.001+08:00

Wala nang intro, kung blogger ka, OFW man o hindi at gusto mong manalo ng $25 sundan mo ito;

1.Magregister sa Tambayan ng Pinoy Bloggers

2.I-blog ang pa-contest na ito sa inyong pahina at siguruhing may link ang Tambayan sa inyong article

3.I-post ang link ng inyong article dito

4.Ayun! May isang entry na kayo sa pa-raffle ng Tambayan.

5.At para makasigurong nakasama ka sa pa-raffle, icheck lang po ang thread na ito, ia-update po namin ang unang post sa thread para sa listahan ng mga makakasali

Gusto nyo pa?!

6.Kapag lumagpas kayo ng 50 posts sa Tambayan bago matapos ang pa-raffle na ito, magiging dalawa(2) ang entry nyo sa pa-raffle, ibig sabihin dalawa ang tsansa nyong manalo ng $25.

Tatanggap kami ng mga entries hanggang April 24, 8:00PM Manila Time, iraraffle ang mga entries gamit ang RANDOM.ORG sa mismo ding araw at iaannounce ang nag-iisang mananalo ng $25 sa susunod na araw. Kasabay nito ang pag-email namin sa blogger na nanalo.

Western Union lang po ang paraan namin para maipadala ang prize ng nanalo, Kung sakali mang manalo ang isang blogger na nasa ibang bansa, maaari po nyang ibigay ang contact information ng representative nya sa Pinas na tatanggap ng prize.

Isang entry lang po kada isang rehistradong myembro, magiging dalawa lamang ang inyong entry kung lumagpas kayo sa 50 post bago matapos ang pa-raffle

Sabi nga sa isang inuman "Salamat sa Sponsor!!!"

SERYOSO??? No Way!

2011-03-17T17:34:00.002+08:00

Matagal tagal din akong nawala sa sirkulasyon...

Nawalan ng ganang magsulat..

Napagod...

Nanawa...

Naumay sa mga araw araw na ginagawa sa buhay...

Ngunit makalipas ang sunod sunod na kaguluhan at trahedya na ating nasaksihan, dulo't man ito ng mapanakop na sangkatauhan oh ganti sa atin ng Inang kalikasan.

Bukod pa dito ang mga personal na pagsubok na dumating sa aking buhay.

Nabago ang pananaw ko...

Bigla na lamang akong namulat at nagising sa reyalidad ng buhay...

Na maaaring sa isang iglap lamang ay wala na ang lupang iyong nakasanayang apakan...

Wala na ang mga yamang kalikasang patuloy na inaabuso ng sangkatauhan..

At maging ang taong pinakamalapit sa buhay mo, hindi mo alam kaluluwa na pala..

Maaaring sa iyong pag-idlip ay hindi mo na gustuhing magising pa sapagkat ang inaakala mong dahilan kung bakit ika'y nabubuhay ay naglaho ng parang bula lumang..

Kinain ng nanunuyot na lupa at patuloy na tinutupok ng nagliliyab na apoy.

Nakakatakot isipin na dahil sa ating pagkakamali at kasakiman ay unti unti ng kinukuha at ginuguho ang mundong sa atin ay ipinahiram lamang..

Ang sariwang hangin na ating nilalanghap...

Mga halaman, bulaklak at mga punong kahoy na ating sinisilungan..

Yamang tubig na nagsisilbing pamatid uhaw sa ating nanunuyong lalamunan.

Lahat ito wala na... lahat ito, binawi na...

Sana ay hindi pa huli ang lahat...

Sana may magawa pa tayo...

Kumilos tayo hanggat may panahon pa...

TARA NA!

Para san ang post na to? Wala lang.. gusto ko lang magseryoso kahit minsan...

Pero seryosong sagot.. Para mapalitan na yung BRIPKONGRED.. NAGtututong na eh!

BRIPKORED

2011-02-16T08:01:00.004+08:00

HULI man daw at magaling, PAg si MD ang nagsulat, SHit.. nakakapraning!

Maligayang araw ng mga puso sa inyong lahat :)

OO na.. alam ko..., late na ang post na to, Eh ano ngayun? Sa ito ang trip ko eh..

Para sakin kasi, dapat lagi na lang araw ng mga puso.. Sana talaga.. sana...

Kung pwede lang sana diba?

Kaya lang.. U know (vitwater), hindi pwede yun, at hinding hindi pwedeng mangyari yun...

U know y? here's y.. lol

Unang una sa lahat kasi, Masyadong magastos: Hindi naman dahil sa tinitipid mo ang mahal mo, pero parang ganun na nga.! (inassume ko lang dito na, pag valentines day, nagdedeyt yung mga couple, baka kasi sabihin nyo na pwede namang magdiwang ng walang gastos. soplahin nyo pa ko.. hehe.. u know naman kaming mga lalaking Pinoy ^_^ and isa pa assumer ako) :)

Second, Sobrang Trapik: As in! Paano ba naman hindi magiging trapik, bukod sa puno ng mga sasakyan ang sangkalsadahan eh napakadami pang barubal magmaneho, alam mo yun.. yung mga driver na bigla na lang lumiliko..

Tama ka!

Masyadong madami ang nagpupunta sa biglang liko! hindi ko na pinahaba.

Third, Mahihirapan ang Gobyerno: Pano naging??? kasi, mahihirapan i-control ang Population natin, panigurado, maya't maya, may nagagawang bata :)

And last, Masakit sa kamay: Bakit kamo? Tanungin mo ko dali.... Kasi daw, yung mga bloggers, ang gusto nila sulat kamay ang ipapadala mo sa kanila na valentines greetings, hindi pwedeng computerized oh kahit ano pa.. Mas sweet nga naman diba? kaya ayun, laspag yung kamay ko, yun nga lang, hindi ko lahat napadala sa kanila kasi masyado akong naging busy nitong mga nakakaraang araw, at nasira pa yung cam ko, pasensya na ha.. :(.. pero naigawa ko naman kayo ng sulat, promise..., hindi nga lang ninyo nakita. :)

PS: Seryoso ako, sana lagi na lang araw ng mga puso, para mas mamayani ang pagmamahalan sa bawat tao sa mundo. Haaayyy..

TRIVIA: Anong kinalaman ng titulo sa post ko?

Read... my... lips...

Nabasa mo? hindi pa din.. yaiks...

Suot ko to nung Valentines Day

AYOKO... Ayoko.. AYoko

2011-01-27T17:49:00.000+08:00

Hindi ako mahilig gumawa ng mga review tungkol sa mga libro kasi hindi naman ako masyadong mahilig magbasa. Mas gusto ko kasing tinitingnan lamang ang mga pictures kesa binabasa yung gustong ipahiwatig nito. Kaya minsan mas gusto ko pang tumingin ng magazine gaya ng Playboy, FHM, Penthouse or Maxim kesa magbasa ng dyaryo.

Hindi ko rin feel gumawa ng mga movie reviews dahil sa totoo lang, mas madalas na hindi ko naiintindihan yung palabas lalo na kung mga intelligence type yung movie.. Yung tipong mag-iisip ka pa, dahilan ko kasi, kaya k nga nanonood ng movie para makapag relax hindi para pagurin ang sarili kaiisip. Ok pa siguro yung mga taboo series na movie or yung mga movie na walang istorya. Mas naiintindihan ko pa sya.

At bakit ko sinasabi toh? wala lang..

Gusto ko lang kasing ibida yung IMORTAL. Napupuyat lang naman ako dahil sa lintik na palabas na'to. Unahan ko na kayo, hindi ito review tungkol sa palabas nila Lia at Mateo ok, gusto ko lang malaman nyo na ang istorya nito ay bumabalot sa wagas na pagiibigan ng dalawang itinakda ayon sa propesiya. Si Lia ay itinakda sa lahi ng mga TAONG LOBO habang si Mateo naman ay itinakda ng Lahi ng mga BAMPIRA. Sila ang nakatakdang pumatay sa isa't isa at sa magkabilang lahi subalit pipilitin nilang kalabanin ang tadhana dahil sa kanilang wagas na pagmamahalan.

Haaayy, sa totoo lang, hindi talaga yan ang gusto kong ikwento, gusto ko lang kasing i-share yung usapan namin ni Misis kagabi habang naghuhugas sya ng Pinggan. Eto ang eksena:

MD: Ang ganda ng Imortal noh?

Misis: kapuso ako diba? alin yun?

MD: Yung pinapanood natin kanina, yung kay john lloyd at angel.

Misis: aaaahhh. yun ba yun? sorry naman.. kanina ko lang kaya napanood yun. Yung sa mga bampira at Taong lobo?

MD: OO yun nga, haaaayyy, may tanong ako?

MISIs: oh, ano naman tanong mo? wag lang corny ha, ihahampas ko tong plato syo.

MD: Napaka-sweet mo naman talaga..

Anong gagawin mo, kapag nakasalubong ka ng TAONG LOBO sa daan?

Misis: TAONG LOBO? Seryoso ba to?

MD: OO, taong lobo.. kailangan ulit ulitin?

Misis: Simple lang, TUTUSUKIN ko?

MD: Huh? TUTUSUKIN?

Misis: OO, para pumutok. Tigilan mo na nga ako at mauna ka na sa itaas, susunod na ko para iyan naman ang pumutok. (Sabay tingin sa baba)

MD: Hayuuuppp ka talaga.. hehehe

UNFORGETTABLE

2011-01-17T15:49:00.002+08:00

"Tsk.. tsk... Ano na nga ulit yung sasabihin ko?? wag na nga lang.. Nalimutan ko na"

Sabi Nga Nila.....

2011-01-10T15:54:00.003+08:00

Sabi nga nila...

...ang pag-aasawa daw ay hindi parang kaning tutong na pag iyong kinain at sinubo ay pwede mo na itong iluwa oras na hindi mo magustuhan ang lasa at ikaw ay mapaitan...

Sabi nga nila...

...mas marami ka daw madidiskubre na mga bagay bagay sa iyong kapareha kung kayo ay nagsasama na sa iisang bubong...

At Sabi nga nila...

...oras daw na pumasok ka sa magulong mundo ay marapat mo ng kalimutan o limitahan ang pagiging buhay binata mo...

Wait.. parang di ko naman alam kung san ba papunta ang mga sinasabi ko na 'to..

Marahil ay ngayun ko pa lamang unti unting nararamdaman ang buhay may asawa... Tama nga sila, ang pag-aasawa nga ay walang hanggang pag-aadjust sa bawat isa. Walang hanggang pag-unawa sa iyong kapareha.

Sana lamang ang aming buhay at pagsasama ay maging kasing

aliwalas at kasing linis ng aming mga suot sa itaas.

Hindi man kami maging perpektong kasuotan,

At least maging maganda naman kaming tingnan.

Awwwwww... Ang POGI ko talga.. Shet.. pwede ba kong mabakla sa sarili ko? wehehehe

NAPatuNayan ko LAng....

2011-01-03T16:56:00.002+08:00

...na kaya pala marami ang ikinakasal na umiiyak ay hindi dahil sa saya o lungkot na nadarama nila kundi dahil sa sakit na dapat tiisin...

Bakit kamo??? Kasi naman ay Napakatagal palang nakaluhod ng mga ikinakasal, kulang na lamang ay ipahinto namin pansamantala ang aming kasal para lamang makatayo kami kahit saglit lang. HEhe..

O hindi naman kaya nakalimutan lang kaming patayuin ni Father? Hmmmm.. Posible nga yung nakalimutan or posible din na SINADYA... kasi naman, sa kasagsagan ng aming pagiisang dibdib ay mantakin nyo ba namang lumapit sa amin si Father para lamang tanungin kung niloloko ko daw ba sya?.. hehehehe... Tumawa lang ako sa kanya at sinabing ... WEEEEEHHHHH... kinurot lang ako ni Misis kaya ako tumahimik.. hehehe

Eto pa ang isa, Nung minabuti na ni Father na pagpasyahang maaari ng magdikit ang aming mga labi ng babaeng hinarap ko sa bandana ay pinasimplehan ako ng tanong ni Father... Nahalikan mo na yung Misis mo dba? Nagulat ako at bigla ko syang nasagot ng "NAMAN..." hehehehe... Tawa lang sya ng Tawa.. Si Father ay hindi naman machismaxxx dba? hehe

Masaya ako sa kinalabasan ng aming kasal.. Masaya ako dahil nagbunga ang walong taon na aming pagiging magkasintahan..

Napatunayan ko lang na ang pagpapaputok ay di lang pala maaaring makamatay na tao... Mas malaki ang posibilidad na makabuhay ito!

Manigong Bagong Taon sa ating Lahat!

MuDRa

2010-12-25T00:27:00.001+08:00

Ikaw ang tunay na sumisimbolo sa kadakilaan,

Ikaw ang aming lakas at pinaghuhugutan ng katatagan,

Tunay kang bayani sa aming puso at isipan,

Maraming salamat po sa pagbibigay ng liwanag sa ating tahanan.

Maligayang kaarawan sayo Mahal kong Ina.. ang tanda mo na! hehehe..

Mahal na mahal ka namin! I love you!

Maligayang kaarawan din po Papa Jesus!

Merry Christmas everyone! :)

BoRn to BE Dancer!

2010-12-13T15:48:00.003+08:00

Salamat sa buhat Nafa at kinaya mo ko... hehehe... Walang magawa! Halata!

Walang maiposte! Mas Halata!

Ang gwapo ko! Halatang halata!

HOT na HOT

2010-11-30T17:35:00.003+08:00

Nang una kitang makita ay nagiisa ka lamang at walang ibang kasama. Nakasakay sa mumunting bisikleta at tanging ang halimuyak mo ang siyang nagiging sandata laban sa iba. Natatakot akong lapitan ka dahil baka hindi ko mapigilan ang aking sarili, napaka-hot kasi ng dating mo at parang ang sarap sarap mo pa. Subalit kailangan kong tiisin ang aking nararamdaman. Hindi ako dapat magpatalo sa pagkahayok ng aking lalamunan.

Sa isip isip ko lamang ay masasayang lamang ang aking paghahanda sa nalalapit na okasyon kung ikaw ay aking papatulan. Buti na lamang at nasa matinong pagiisip ako ng mga panahong iyon, paano na lamang kung ako ay nakainom at lasing? panigurado kong hindi ko makokontrol ang aking sarili.

Subalit tila tinutukso ako ng pagkakataon. Makalipas lamang ang ilang araw ay muli na naman akong nadaan sa iyong kinalulugaran. Iba na ang sitwasyon sa ngayun. Marami na kayong magkakasama at tila nakahilera na parang may inaabangan gyera ang bawat isa. Magkakaiba ang inyong diskarte. May isa na ang ibinibida ay ang kanyang kakaibang katas at lasa. Mayroon namang ang pakulo ay tipong uulit ulitin mo pa. Pero nananatiling ikaw ang kakaiba, ang iyong postura, halimuyak at mapang-akit na init ang siyang namumukod tangi sa aking panlasa. At bigla na lamang may kung anong bagay ang syang naglaro sa aking isipan.. May kung sinong parang bumubulong sa akin at sinasabing masarap ka at HOT na HOT. Dali dali akong tumingin sa aking likuran subalit wala naman, Bigla akong tumingin sa aking kanan subalit wala pa din... Nanlalamaig ako.. Kinakabahan.. dug dug.. dug dug... dug dug.. mabilis na tibok ng aking puso. Sino sya??? Tanong ko sa sarili ko.. Pero di ko na lang pinansin dahil di naman tungkol dun ang kwento ko. Mabalik ako sa istorya ng aking buhay.

Naexcite ako. Ang aking mga labi ay tila nanuyot at parang gustong sabihin na eto na ako at handang isakripisyo ang aking kalusugan para lamang matikman ka. Aaaahhhh... Aaaaahhhh... Ang Sarap mo... Ang sarap mo..... Ito ang mga katagang lumalabas sa aking bibig..

Handa na kitang kainin, handa ko ng higupin ang mainit mong sabaw. Mami, akin ka ng titikman. Aw

NOSTALGIA

2010-11-10T15:38:00.001+08:00

...................... 50!

Eto na...

Etooo naaaaaaaaa...

wwaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhh!

Limampung araw na lamang at ang driver ay magkakaroon na ng sariling sidecar! (mula ng kanyang kabataan ay hindi pa siya nakararanas na magka-sidecar). Magkahalong kaba at saya ang kanyang nararamdaman.

Limampung araw na lamang at kakaharapin na ng Driver ang magsisilbing isa sa pinakamalaking hamon ng kanyang buhay. Kinakailangan nyang pangalagaan ang sidecar at ang mga nakasakay dito.

Limampung araw na lamang at mababawasan na ang oras ng driver sa ibat ibang mga pinagkakalibangan nung sya ay wala pang sidekar sapagkat ang oras nya ay matutuon na sa pagaayos ng kanyang sariling pyesa.

Limampung araw na lamang at hindi na SINGLE ang DRIVER!

Nota: Wag na kayong magtanong kung bakit Nostalgia ang titulo ng posteng ito. Wala syang kinalaman dito, nakita ko lamang yan sa t-shirt nung mama kaninang umaga. Yun lang yun ok! :)

Isang minuto lang! Solve na ako!

2010-11-04T15:37:00.002+08:00

Ikaw ba ay nakaaangat sa buhay at nais na makapagbigay kulay sa kinabukasan ng mga batang mag-aaral?

Ikaw ba ay may sapat na kalinangan para maging inspirasyon sa mga kabataang nangangailangan?

O ikaw ba ay naging simbolo na ng tunay na kadakilaan?

Kung OO man oh Hinde ang Sagot nyo! Please, basahin nyo to. :)

Ang "Isang minutong smile" ay isang magandang daan,

Para mabigyang katuparan ang hiling ng mga estudyanteng nangangailangan,

Hindi naman siguro mabigat kung magbabahagi tayo ng kahit na ano lamang,

Na maaaring makapagbigay kulay at Ngiti para pansamantalang maibsan ang kanilang kalungkutan.

Nang malaman ko ang adbokasyang ito ay hindi na nagdalawang isip pa,

Nagmadali ako at inalam kung paano makatutulong sa kanila,

Dahil noon pa man ay ninais ko ng makapagbigay ng kahit na kaunting ligaya,

Sa mga mag-aaral na kapos at nangangailangan ng sapat na suporta.

Wala man akong labis na yaman para makapagpaaral ng ilan sa kanila,

Oh makapagbigay uniporme at mga maaaring gamit pang-eskwela,

Pero alam ko sa sarili ko na maaaring makatulong ang simpleng likhang ito,

Para maging inspirasyon at basehan ng mga taong gustong maging mabuting ehemplo.

Hinihiling namin ang inyong pakikiisa,

At sana'y maging bahagi kayo ng isang dakilang adbokasya,

Makapagbigay ng karampatang ngiti at ligaya sa darating na pasko,

At maging magandang halimbawa sa pagiging isang mabuting Pilipino.

Sa December 8 na ang Smile Day. Ang tangi naming nais ay makapagbigay ngiti sa mga piling mag-aaral sa pamamagitan ng "Isang minutong Smile"Advocacy sa pamumuno ng mga batikang manunulat.

Kung nais nyong magbigay ng tulong pinansyal, o donasyong gamit pang-eskwela, dito nyo lang po sila puntahan isangminutongsmile@yahoo.com.

Maraming salamat po!

KASEB

2010-10-29T10:37:00.003+08:00

First of all.... (yown, ako na umi-english)! There are too many things, wag na nga lang parang di naman bagay.

Eto lang naman gusto kong sabihin, pinapahaba ko pa.

Shet! Namiss ko toh. Namiss ko ang mga tao sa makamundong blogospero.

Matagal tagal din akong nawala sa sirkulasyon. Mayroon kasing isang pangyayari na hindi ko inaasahan na siyang magiging dahilan para mawalan ako ng ganang mag-sulat (feeling writer ang drama ng driver). Pero nakausad na ko, everything's happen for a reason ika nga, mahirap ipilit ang isang bagay kung hindi naman tama, mas marami ang masasaktan at higit sa lahat, baka magdugo pag pinipilit di ba? Sabi nga nila, ang importante ay yung matuto ka. Pag ikaw ay nadapa, matuto kang tumunganga, yung parang walang nangyari, you know! para nadin di ka pagtawanan, basta tandaan mo lang kung san yung sitwasyon na ikaw ay nadapa para di na muling maulit pa. In my part, alam ko nadun naman yung learning, coz there's a relatively permanent change in my behaviour after what happened. Yun na yun eh. Pag hindi ukol, for sure iba ang bubukol. hehe

Osha osha.. humahaba na tong pasakalye ko.. Ang mahalaga nadito na kong muli, kahit pa walang mga kwenta yung mga sinusulat ko, atleast nadyan naman kayo diba para magtyaga sa walang kwenta.. hehe, kaya naman para sa mga kablog, kapamilya, kapuso, kapatid, kabarkada, ka-Q, Kabisyo, katropa, ka-clan, ka-fb (fubu), ka-eyebol (SEB), ka-twitter (follow me IamMidnytDriver), ka-fs (freestyle), kabanda, kagrupo (MD&Co), kaklase, katorse, kalabaw, kapitan, kapitolyo at sa kalaro ng apoy...

TY! :)

Sample lang!

2010-10-17T20:04:00.005+08:00

Eto ang dahilan kung bakit hindi nakakapasyal ang Driver nitong mga nakakaraan araw/linggo/buwan!

Masyadong busy sa pictorial. Artista ako remember? :)

All in ONE

2010-10-05T14:48:00.001+08:00

Gusto ko ng gatas!

Gusto ko ng prutas gaya ng pakwan, papaya, melon at kundol.

Mahilig akong maglaro sa sampayan ng kapitbahay.

Mahilig akong magbasketbol, volleyball at minsan bowling.

Pero hate na hate ko ang nalulunod at tipong hindi makahinga.

Lahat ng ito ay natagpuan ko dito.

UNTOLD STORY

2010-09-29T09:58:00.005+08:00

UNTOLD STORY

..........................................................................................................................................................................................................

......................................................................................................................................................................................................

Manatili na lang syang Untold habambuhay!

PakShet! I need a break!

MD: Pare

NAfa: Yo

MD: anong balita?

NAfA: Sa radyo at TV...

MD: Ganun pa rin nangangapa sa dilim..

Nafa: Sana'y naisin mong umalis na lang dito.

MD: Gungung ka!

Langyang usapan yan.. lagi na lang ganyan!

Sino pwedeng makainuman jan? Tara!

Mukhang kailangan ko na ulit magpunta dito!

Paalala:

Tangna.. wala akong maalalang paalala!

SINO DAW?

2010-09-24T15:15:00.000+08:00

From Left to right (Daddy Kuri, Enteng, Nafa, MD)

Nang magkita kita ang mga walang kwentang blogger, naisipan naming magpakuha ng picture para lamang masagot ang katanungang gumugulo sa aming mga isipan.

Tanong: Sino ang pinakagwapo sa aming apat?

MGA kasagutan:

-Daddy Kuri

Kung kagandahang lalaki lang din ang paguusapan,

Kailanman ay di papahuli ang may nunal jan,

Bukod sa matangkad, at may mapang-akit na katawan,

Tanging ako lamang ang may sapat na karanasan.

-Enteng

Sa tindig pa lang, wala na kayong panlaban,

Hapis na katawan, dinaig pa si SuperMan,

Kulay pa ng buhok, tingnan nyo't inyong pagmasdan,

Pati ang ngiti kong makatunaw kalamnan.

-Nafa

Di naman ako magi-stripe kung wala lang,

Di naman ako magba-brown ng walang dahilan,

Ang salitang kagwapuhan ay para sakin lamang,

Iyon ay naimbento ng ako ay isilang.

-MD

Katagang kagwapuhan ay parang di bagay,

Sa mga itsura ninyong parang lantang gulay,

Dahil sa ako ang may akda at akin itong blog,

Hindi ako papayag na ako'y inyong matibag.

Singkit pa ang mata ko sa puntong ito,

Dahil sa isdang bilasa na nakahahawang sakit ko,

pero tingnan nyo kung sino ang gwapo,

Bulag lang ang magsasabing nasa kanilang tatlo.

Nota: Nilikha ko ang posteng ito habang kumakain ako ng pinya.

Napagisip-isip ko lamang.

Ang pinya pala ay nakakapagpalakas. Kaydali ko kasing nabuhat ang napakabigat kong bangko. :)

ISDANG BILASA

2010-09-20T14:10:00.003+08:00

May mga puting nakapaligid na tila namumuong gatas sa aking mga mata...

May magalas na parte na parang may mga maliliit na buhangin akong nadarama...

May kung anong hapdi at kirot na sa damdamin ko ay pumupukaw...

May tila masakit na alaalang syang nagiging dahilan sa malimit na pag-agos ng aking luha...

Ito ang mga eksenang gumising sa akin kaninang umaga. Mga eksenang nakapag-palamig sa aking pakiramdam.

Hindi pa man din ako tuluyang nakakawala sa bangungot na dulot ng sakit na BABOY SA. Muli na naman akong sinalubong ng panibagong karamdaman na siyang maaaring maging dahilan para ako ay muling pandirihan. Isang sakit na gaya ng baboysa ay makukuha mo lamang daw kapag kulang ka sa paligo dahilan upang maginit ang iyong katawan. Isa itong viral na sakit na kung saan ay maaari kang makahawa ng di mo sinasadya. Ito ay napapanahong karamdaman.

Nag-isip ako ng kung ano anong paraan para maagapan ang lahat. Nilapatan ko ng yelo ang paligid ng aking mga mata ngunit sumakit lamang sya. Buti na lamang at biglang pumasok sa aking isipan ang isang kaibigan na minsan ng nagpayo sa akin kung ano ang mabisang panlunas dito, napangiti ako at tila nakaramdam ng kaunting kasiyahan, dali dali akong naghanap ng nasabing panggamot. Iyon ang kabilin bilinan nya sa akin. Sinubukan ko ang mabisang panlunas na kanyang nabanggit ngunit nakalipas na ang ilang oras magpasahanggang ngayun ay wala paring nangyayari. Bagkus ang hapdi ay tila lalo pang lumalala. Ako ba ay pinaasa lamang nya? Akala ko pa naman ay tunay syang kaibigan. Nakakalungkot isipin subalit pakiramdam ko ay huli na ang lahat. Bihag na ako ng isang panaginip na sana ay madalian akong magising.

Hindi lahat ng namumula ay nasundot ng daliri... (Ang iba rito ay mas malaki ang nakasundot)

Pero karaniwan sa nasusundot ay nagdurugo... Anong sense? wala! Gusto ko lang sabihin.

PAALALA: Ang gamot na sinasabing mabisang panlunas ay IHI ng ASO! Ito ang syang naaalala kong nabanggit sa akin nung kaklase ko nung Grade 3.

Paraan ng Paggamot!

1. Kumuha ng Aso. Siguraduhing ang aso ay nasa mabuting kundisyon.

2. Kumuha ng supot (mas maganda yung plastik ng yelo or ice candy) at duon ay paihiin ang ASO. Siguraduhing walang masasamang dumi nya.

3. Itali ang supot at butasan ng maliit sabay ipatak sa bilasang mata. Ulitin ng tatlong beses.

4. Itago sa ref ang matitirang ihi. mas maganda kung sa freezer para magyelo.

Ayon sa kanya, makalipas lamang ang ilang minuto ay ramdam mo na ang epekto nito.

NOTA: Ang gamot na aking nabanggit ay kathang isip ko lamang, wag sanang gayahin ninuman pero wala namang masama kung inyo ding susubukan.

BAYAN ni JUAN

2010-09-15T20:52:00.003+08:00

"Kahit pa nasang sulok ka man ng universe, distance will never be an issue anymore. Infact, mas magiging matatag pa ang inyong pagsasama, dahil sa pamamagitan ng komunikasyon, ang tiwala ng bawat isa ay hindi mawawala bagkus ito ay mas iigting pa."

INSPIRASYON

Mas minabuti ninyong paglingkuran at pagsilbihan ang ibayong dagat,

Tiniis ang matinding lungkot, hirap at pagkalumbay para sa ikabubuti ng lahat,

Handang isakripisyo at isantabi ang pansariling kaligayahan,

Handang ibuwis ang buhay di lamang sa pamilya kundi para din sa sariling bayang sinilangan.

Umalis kayo sa ating bayan, bitbit lamang ang isang mumunting sisidlan,

Na may kaagapay na pangarap at tapang upang harapin ang bagong kabanatang nagaabang,

Walang sinumang nakakaalam, kung ano ang maaaring kahinatnan,

Ng inyong pakikipagsapalaran at pakikisalamuha sa bayan ng mga dayuhan.

Kayo ang aming mga bagong bayani sa makabagong henerasyon,

Kayo ang dahilan kung bat marami sa amin ang namumuhay na may ngiti at bagong pag-asa na syang nagiging inspirasyon,

Kayo ang simbolo ng tunay na kadakilaan, katatagan at pagka-maka Pilipino,

Kayo ang syang bayani ng inyong pamilya, ating Inang bayan at maging ng buong mundo.

Higit pa sa salapi at kaginhawahan ang inyong naibibigay,

Higit pa sa pagtaas ng ekonomiya at naggagandahang bahay ang inyong nabigyang buhay,

Kaya naman ang tangi naming nais ay kayo ay mabigyang pugay,

Kilalanin ang katatagan at sakripisyong inyong inaalay.

Sa tahanan naguumpisa ang tunay na katatagan ng Bayan,

Sa Pamilya nagmumula ang inspirasyon ng mga nakikipagsapalaran,

Milya milya man ang layo at ilang bagyo man ang inyong pagdaanan,

Alam ko sa sarili ko, iba ang tatag ng bawat Pilipino saan mang sulok ng Mundo!

Ang posteng ito ay hinugot ko lamang dito. :-)

10.9.8.7.6.5.4.3.2.1 Hate List w/ Motto

2010-09-08T10:50:00.003+08:00

Bilang pagtupad sa naipangakong pagsagot sa ginawang pag-tagged sa akin ni Rainbow bux, at dahil sa nauuso na lang din ang tag tag na yan, eto ang aking sampung kaugaliang gustong maalis sa aking pagkatao (jokkkkkkkeeeeeeee... yung iba lang pala ang gusto kong maalis dito) lolz.

10. Matatakutin- Takot ako sa dilim at ayaw kong nanonood ng mga Horror movies lalo na't babae ang kasama.. Natatakot kasi ako sa maaari nyang gawin!

Motto: Di bale ng takot sa dilim! Di naman nagpapaC#$%%pa sa Bading!

9. Gasgasero- Langya, gasgas na gasgas sa akin ang bulsa ko kapag may atik ako! one time big time ika nga. Kaya yun, pag nangailangan, wala ng madukutan.

Motto: Aanhin mo pa ang Pera mo, kung wala ka namang chix na gagastusan nito.

8. Kaskasero- Masyado akong mabilis magmaneho, kaya naman nakaranas na ko ng aksidente sa motor. Pero wag ka, mabilis din akong dumiskarte. lolz

Motto: Mas mabuti nang sa kaskasero nakasakay, kaysa naman sa sasakyan ng patay.

7. Sobrang Masiyahin- Minsan gusto ko ng mag-seryoso, pero dahil sa lagi daw akong nkatawa (ala mong ang dating), walang sumiseryoso sa akin. hehehe.. hahaha..! di naman ah.. tsk tsk!

Motto: Ang taong masiyahin, may gustong tirahin.

6. Talentado- Sa sobrang talentado, Maepal na ang dating ko.

Motto: Di bale ng ma-epal, wala namang Ku@%4L.

5. Sakitin- Madalas akong magkasakit! Kahit pa ilang beses ipaalala sa akin na bawal magkasakit, hindi ko magawang pigilan. pakshet! Buti na lang at hindi nakakahawa ang sakit na Kagwapuhan.

Motto: Sakitin man daw at magaling, ang tao ay mamamatay din.

4. Peak ON- Mahilig akong mambuska at isa akong dakilang alaskador subalit kapag aketch na ang nasa hot seat. madaling mag Peak ang aking pasensya at agad ON the go to walk out na.

Motto: Di bale ng mainitin ang ULO, basta wala lang tumutulo dito. :-)

3. TAMAD Sipagin/Masipag Tamarin- I hate tamad na tao, kaya I hate myself sometimes. Minsan, aabutin ko na lamang ang isang bagay ay ipapaabot ko pa. Gagawin ko na lamang ay ipa-mamaya ko pa. Peborit kong line.. "MAmaya Na"..

Motto courtesy of TADO Shirt: Di bale ng tamad, di naman pagod.

2. Napaka-Mapagbigay- Hindi ako maramot. Ito ang madalas naming pag-awayan ni kukuru kuku. Pag may humingi kasi ng pagmamahal, hindi ako maramot magbigay. pis-awt :-)

Motto: Di ko kasalanan maging lapitin, at lalo namang ipanganak ng may kagwapuhang angkin.

1. Imbentor- Lahat ng nailathala ko ay imbento ko lamang. hehehe

Motto: Ang taong magaling magimbento, ay may matigas na toot toot.

KURBA

2010-08-25T14:15:00.004+08:00

Nangyari na ang nangyari...

Naganap na ang naganap...

Marami ng oras ang inilaan...

Marami ng buhay ang nasayang ng ganun ganun lamang...

Huli na ang lahat para tayo'y magsisihan...

Huli na ang lahat para tayo ay magturuan...

Wala ng magagawa pa para ibalik ang mga buhay na nasayang...

Maliban sa dasal at pakikiramay sa pamilya na mga naiwan...

Walang may gumusto nito...

At lalong walang sinuman ang humiling nito...

Nagawa man nyang yurakan ang imahe ng mga Pilipino...

Ito'y sa kadahilanan lamang ng kanyang paninindigan at prinsipyo...

Ninais lamang nyang maglingkod sa Inang Bayan...

Ngunit sa kabila ng lahat, siya ay winalang bahala at tinalikuran...

Binatikos man sila dahil sa kanilang mga naging hakbang...

Marami mang nagawang pagkakamali at desisyong hindi kapakipakinabang...

Binilad ang katawan sa init at nagluluksang kalangitan...

Inialay ang sarili para sa kaligtasan ng karamihan...

Saludo padin ako sa inyo aming mga magigiting na kapulisan...

Kayo daw ang naging mitya at pinagmulan ng tunay na gulo...

Kayo daw ay umabuso sa kalayaan at sa inyong serbisyo...

Alam kong gusto nyo lamang na ang balita'y ihatid sa mga tao..

At gampanan ng tapat ang inyong sinumpaang serbisyo...

Nakalulungkot isipin na nangyari ang gantong trahedya...

Lalo na at ang inyo lamang nais ay magbakasyon at magpahinga...

Sa ngalan ng bawat Pilipino sa buong mundo na umaasa...

Kami ay humihingi ng pasensya at nangangakong kayo ay mabibigyan ng hustisya...

Lahat tayo ay may naging pagkukulang...

Lahat tayo ay naging biktima sa pagkakataong hindi inaasahan...

Sana lahat tayo ay may aral na natutunan...

Lahat tayo ay magtulungan para malimutan ang bangungot na dulot ng nakaraan...

Unti unti pa lamang nating tinatahak ang matuwid na daan ay muli na naman tayong naligaw at napunta sa daang KURBA.

TADHANA!

2010-08-23T12:53:00.003+08:00

Naniniwala ka ba sa tinatawag nilang gulong ng palad?

Natagpuan mo na ba ang taong sa palagay mo ay siyang makakasama mo habang ikaw ay nabubuhay sa mundong ibabaw?

Naranasan mo na bang lapitan ka ng sandamakmak na kamalasan at wala kang ibang masisi kundi ang iyong sarili dahil sa isip isip mo lamang ay ipinanganak ka na malas?

O sa madaling sabi, ikaw ba ay naniniwala sa salitang TADHANA?

Ito yung tipong kahit hindi ka maghanap ay makikita mo o mararanasan mo ang mga bagay bagay dahil nakaguhit iyon sa mga pahina ng Libro ng buhay mo. Sabi nga nila, "Kahit pa anong gawin mo at pagbali-baliktarin mo man ang mundo ay hindi mo mababago ang nakatadhana sayo".

Tama nga naman, hindi muna magagawang palitan ang mga nakaukit na.

Ngunit sapat ba na ipagkatiwala natin sa tadhana ang ating kapalaran?

Hindi kaya mas magiging maganda at makulay ang ating buhay at pagkatao kung tayo mismo sa ating mga sarili ang gagawa nito?

Gayunpaman, marami sa atin ang umaabuso sa tinatawag nilang tadhana. Ang ibig ko lamang sabihin ay nagkalat na ang mga taong nakaupo na lamang sa isang sulok at nagaabang ng swerte (pagtama sa lotto, jueteng o maski ending)na darating sa kanila sa halip na magbanat ng buto para magkaroon ng pantustos sa pangangailangan ng kanilang mga mahal sa buhay.

Hindi masama ang mangarap, at lalong hindi masama ang magtiwala sa kapalaran subalit dapat ay alam mo ang limitasyon nito at alam mo kung paano abutin ang nakatadhana sa iyo.

NOTA: Nilikha ko ang poste na ito para sa taong nakatadhana sa akin. Yun eh!

At ang tulang ito ay inaalay ko para sa kanya. :-)

TADHANA

Nung una ay nais lamang kitang makita,

Nais na makakwentuhan at makasabay sa mesa,

Subalit ng maglaon panalangin ko ay naiba na,

Maiharap sa altar at sa habang buhay ikaw ay makasama.

Magkaiba man minsan ang ating paninindigan,

Ugali man natin ay hindi magkakapareha kailanman,

Basta ang importante sa ating puso at isipan,

Tayo ay wagas at tunay na nagmamahalan.

Hindi madali ang ating pinag-daanan,

Sari saring pagsubok ang ating nagawang lagpasan,

Sa dami ng kalokohan kong ating pinag-awayan,

Ikaw lamang ang babaing nakapagpatino sa Driver ng Bayan.

Ikaw ang aking tadhana, Ikaw ang aking buhay,

Ikaw ang syang nagbigay ng ngiti sa puso kong nalulumbay.

BOW

TAONG GRASA

2010-08-19T00:50:00.001+08:00

Marungis...

Mabaho...

Di naliligo...

Ilan lamang ito sa mga katagang ipinaparatang sa isang taong grasa. Aminin man natin at sa hindi, mas marami sa atin ang nang-aalipusta at nanlalait sa kanila kumpara sa nagbibigay ng tulong at nahahabag sa kanilang sitwasyon. Ako ay hindi nagmamalinis! dahil ako man din ay isa sa maraming taong minsan ng umalipusta sa kanila. Subalit ngunit datapwat ako ay natuto na sa mga bagay bagay sa mundong aking ginagalawan. Minsan ko ng nasaktan ang kanilang damdamin kaya't sinisiguro kong hindi na ito muling mauulit pa.

Ninais kong isulat ang akdang ito na pangunahing tumatalakay sa hirap at pasakit na dinadala ng mga taong nabubuhay sa lansangan na hindi alintana ang dumi at usok na kanilang nalalanghap. Isinulat ko ito upang kahit papaano ay maging daan at magising ang ilan sa atin sa tunay nilang pinagdadaanan. Oo nga at may ilan sa kanila na gumagawa ng mga bagay bagay na hindi kanais nais sa paningin ng sinuman subalit hindi naman natin sila masisisi sa pagkakataong iyon? Sila ay walang bahay na masisilungan tuwing umuulan at umaaraw, Walang maayos na pagkain kada kumakalam ang kanilang sikmura at higit sa lahat walang Pamilya na gumagabay at pumoprotekta sa kanila sa oras ng pangangailangan.

Bilang Driver, malimit akong makakita ng mga katulad nila. Ako ay lubos na nahahabag. Gusto ko silang tulungan subalit hindi ko alam kung papaano at saan ako mag-uumpisa. Hindi sapat ang bigyan lamang sila ng limang piso. At lalo namang hindi makatutulong ang duraan at sila'y saktan.

Kung may sapat lamang akong kakayahan at pantulong pinansyal, hindi na ako magdadalawang isip pa. Ngunit ganun pa man..alam ko sa sarili ko na kahit sa munting paraan, sa pamamagitan ng akdang ito, alam ko, sana....nakatulong na ako!

Sa aking mga mambabasa:

Tara! Samahan nyo ko, tulungan natin ang mga TAONG GRASA!

Ako ay may maiksing handog para sa lahat!

SANA

Sana sa pagkakataong ito ay makatulong tayo,

Mga taong nasa lansangan ay mailayo sa gulo,

Mabigyan ng pamatid gutom at kapirasong sisilungan,

Mailayo sa kalsadang panganib ang nagaabang.

Sana naman kahit minsan, sila'y ating parangalan,

Bigyan ng kapirasong baon at barya silay hagisan,

Pagkalooban ng kaunting ngiti at tiwasay na pakiramdam,

Huwag pag-initan, bagkus sila ay gabayan.

Sana sa munti kong obra, kayo ay naliwanagan,

Na ang mga taong grasa ay di dapat pagtawanan,

Hindi dapat duraan at lalong di dapat saktan,

Silay dapat na tulangang mailayo sa lansangan.

BOW

KwEnTonG KabAbaLaghaN

2010-08-16T17:56:00.001+08:00

Paalala: Sana ay gayahin nyo ang boses ni Gas Abelgas habang binabasa nyo ito :-)

Minsan nang sumagi sa aking isipan ang magsulat ng mga akda na tumutukoy at sumisimbolo sa mga nilalang sa kabilang dimensyon gaya na lamang ng mga maligno, duwende, kapre, or white lady at mga multo.

Alam kong marami na sa inyo ang nakaranas ng iba't ibang kababalaghan na hindi kayang ipaliwanag ninuman na ultimo siyensya ay hindi makapagbigay ng sapat at konkretong eksplanasyon para dito. Ngunit maaaring marami din sa inyo ang hindi naniniwala sa mga gantong bagay at ikinukonsidera lamang silang kathang isip o imahinasyon ng sinumang nakakaranas, nakakakita at napapagparamdaman ng mga ito, hindi ko kayo masisisi sa puntong iyon dahil alam kong natatakot lamang kayong tanggapin na bukod sa atin ay may mga iba pang nilalang tayong nakaksulubong ngunit hindi basta basta nakikita ng ating pangkaraniwang mata.

May gusto akong ibahagi sa inyo na naging karanasan ko nung ako ay trese anyos pa lamang. Kapit kapatid, hindi ito nakakatakot kaya wag kang OA sa pagkapit! joke lang yun. hehe

Eto nah, Umpisa na!

Isang "madaling" araw, ako ay inutusan ng aking Ina para bumili ng Mantika sa may tindahan ni Aling Ema, bandang alas tres y media iyon, madilim ang paligid at tanging mga kuliglig at palaka lamang ang nagbibigay ng ingay sa daanan, tandang tanda ko pa ang mga pangyayari ng mga oras na iyon. May walong bahay na namamagitan sa amin at sa bahay ni Aling Ema, pero dahil sa mapuno at malalaki ang bakuran ng mga kabahayan sa aming probinsya, medyo malayo layo na din ang walong bahay na pagitan. Nang ako ay makabili na ng mantika at inumpisahan ang paglalakad pabalik sa amin, kitang kita ng dalawang mata ko ang isang tao na naglalakad papunta sa aking dinadaanan, siya ay nasa tapat ng aming bahay ng mga puntong iyon habang ako naman ay nasa tapat na ng kapitbahay ni aling Ema, wala ni kahit na kaunting takot akong nararamdaman sa mga oras na iyon, pinagpatuloy ko lamang ang aking paglalakad hanggang sa namalayan ko na nasa tapat na pala ako ng bahay nila Lola Pet!!! Napahinto ako, nanlamig ang aking katawan na may kung anong kakaibang kabog ang aking naramdaman, at sa hindi kalayuan ay kitang kita ko ang babaeng nakaputi na papalapit sa aking kinalalagyan, hindi ko makita ang kanyang mukha dahil natatakpan iyon ng kanyang makakapal na buhok, mabilis ang kanyang pagdating. Kung ano ano na ang gumulo sa aking isipan, napagtanto ko na ang malaking bahay nga pala nila Lola Pet ay wala ng sinumang nakatira pa, dahil si Lola Pet ay matagal ng sumakabilang buhay habang ang kanyang pamilya naman ay lumipat na ng bahay na matitirhan. Kung ganun ang bahay sa aking harapan ay isa ng Haunted House. Ako ay kinilabutan, napapikit na lamang ako sa sobrang kabang nararamdaman at hindi na nakaalis sa aking kinatatayuan, napasigaw ako ng malakas ng biglang may humawak sa akin... "WAAAAAAAHHHHHHHHHHH"... Ang bababaing nakaputi, tama.. sya ang may hawak sa akin ng mga oras na iyon. nangingilid na ang aking luha... di ko na ata ito kaya, lalo na't nang magsalita na sya.

Hoy, OK ka lang? sabi nya.. parang takot na takot ka ha.

Nang aking idilat ang aking mga mata, nakita ko ang babaing nakaputi sa aking harapan. Si Millie pala iyon, isang Nurse sa aming lugar, madaling araw pala ang kanyang duty sa ospital.

Langya.. tinakot ko lang ang aking sarili.

NOTA: Inutusan akong bumili ng mantika para ipampirito ng paborito kong manok na aking babaunin para sa aming Field Trip nung araw na iyon. :-)

Health Conscious!

2010-08-13T17:11:00.002+08:00

Di ko na dapat ipopost ang isang to.. pero dahil sa may umiyak, akin na syang napilitang ipamahagi.

PAALALA: Mas masarap itong basahin sa oras ng pagkain. :-)

ODK (Oh Diyos Ko, para maiba naman.. puro na lang OMG nakikita ko)...wala akong magawa sa mga puntong ito kundi mag-isip ng kung ano anong bagay kung paano ang madaliang pagpapapayat (need ko na talaga..promise, malapit na kong maging shrek). Kedaming pumapasok sa kautakan ko na mabisang pamamaraan subalit datapwa't di ko pa inuumpisahan ang mga bagay bagay na naiisip ko ay tinatamad na ko ng bonggang bongga. Yung kaliwang utak ko kasi ay pilit na kinakalaban ang kanang kautakan ko. Ang hirap ng ganto Boooyyy...

P00otttchhhaaa, eto pa isa! pasabay sabay pa ang rumaragasa kong sipon.. paano ko ba naman maiiwasan ang kumain kung ganito ng ganito db? Natural.. pag may sipon for sure may mga namumuong Plema.. meaning may free food na naman ako.. TaaaMaaaaa (high pitch ang dulo, ala Kris Aquino)..RapSa to the nth level na naman toh.. weehhh

Nga pala, bigla kong naalaala yung comparison na ginawa ko nung high school pa lamang ako tungkol sa Gulay.. Prutas.. at PLEMA!

Lahat sila karaniwan BERDE..

Pero minsan may dilaw din..

Masarap kainin..

Masustansya ang lasa lalo na kapag sariwa..

Sa unang tikim may hagod sa lalamunan..

At bakit ko kamo naisingit ang comparison nato?

dyaaraaaannn.....

Dahil lahat sila ay mga mabisang panggamot sa SIPON...

TAaaaMMMMAAAAAA..

Here's why.. yown INGLEEAASSSTTT

Gulay: Bukod sa mayaman sa bitamina at mineral, ang gulay ay isa sa pangunahing pangangailangan ng ating katawan para makaiwas sa mga karamdaman. Nice.. ang gnda ng paliwanag ko dito!

Prutas: Mayaman sa bitamina C, pangunahing sangkap sa gamot sa Sipon. check.. :-)

PLEMA: Alam kong alam ninyo ang salitang "Antidote". no further explanation needed.. TARAAAYYY!..

RuRoK ng KaLigAyAHaN

2010-08-10T15:44:00.002+08:00

Naranasan nyo na bang maramdaman ang tinatawag nilang Rurok ng kaligayahan? Na kung saan ay makukuhang lumuwa ng iyong mga mata kasabay ang pag-agos ng mga butil butil na pawis habang tumutulo ang mga nakaimbak na laway sayong mga labi na ultimo pagsasalita mo ay naaatat sa sarap na iyong nadarama.

Rurok ng kaligayahan na karaniwang kinakahumalingan ng sinumang makaranas nito.

Rurok ng kaligayahan na pinapantasya ng lahat ng mga nilalang sa mundo.

BWAHAHAHAHAHA (Romy Diaz mode)....

wala lang!

Gusto ko lang itanong. Di naman siguro masama yun dba? Lahat naman tayo ay gustong maging maligaya, masaya at kapaki pakinabang. Bilang ganti ay diringgin ko ang payo ng aking mga magulang, susundin ko.. nyaaakk.. iba na pala toh, kaya pala parang kabisado ko na ang sinusulat ko. lolz

Oh sya, saka na ko gagawa ng mahabang wento hane.. ayaw gumana ng 1kbps kong memory. hehe.. Eto pala ang epekto ng palagiang Row 4 nung nag-aaral pa.

Eto muna ang munti kong handog. Enjoy!

SARAP

Naranasan mo na ba ang maging maligaya?

Na kung saan ay iisipin mong ito ay rurok na,

Subalit kapag hinimay mo ay kulang na kulang pa,

Sa saya na madarama kapag talagang natikman mo na.

Pagtibok ng puso mo ay bibilis,

At di mo na mapipigil ang pagtitiis,

Pag iyong naumpisahan, for sure na mamimiss,

Pag iyong nasubukan for sure walang mintis.

Kakaiba ang sarap pag iyo ng natikman,

Ang tinatawag nilang rurok ng kaligayahan,

Pakiramdam mo ay parang tuyong dahon na lumulutang lutang,

Parang ulap na malaya sa paggalaw sa kalangitan.

Aw.. Rurok ng kaligayahan..

Um...Akin ka ng titikman..

Wow..Isang kutyara lang..

Ng... Ice Cream na Flavor Pandan.

BOW

Pagpatak ng Ulan

2010-08-08T10:25:00.002+08:00

Kasalukuyang umuulan habang ginagawa ko ang walang wentang post na ito, kaydaming pumapasok sa aking isipan, di ko naman alam kung paano ko sasabihin or ipapaliwanag, halo halo kasi. May takot, saya at naaalala ko rin ang pagmamahal. yown yun eh.. sabay emo! Pero seryoso, medyo mahirap ipaliwanag ang gusto kong sabihin, pero try ko subukan okie?

"Takot" dahil bukod sa madulas ang daan na nagiging pangunahing sanhi ng aksidente sa lansangan, may naging karanasan din tayo na hindi malilimutan ng minsan ng gumanti sa atin ang Inang kalikasan, dulot ng kapabayaan at pagiging abusado ng mga tao, masyado tayong naging iresponsable para sa yaman na ipinahiram lamang sa atin ng maykapal, kaya naman sa pamamagitan ng ulan at malalakas na hangin ay binigyan nya tayo ng isang malaking leksyon ng buhay.

"Kasiyahan" sapagkat marami ang nabibiyayaan ng ulan, unang una dito ay kaming mga driver, mas madaling maglinis ng sasakyan kapag umuulan, tipid sa tubig.lolz, at nadyan din ang mga magsasaka na ang ulan ang tanging inaasahan para mabuhay ang kanilang mga pananim, dahil sa kakulangan ng irigasyon at sapat na suplay ng tubig para sa kanilang mga bukirin. Nadiyan din ang mga puno, hayop at halaman na namumuhay mag-isa sa kagubatan, mga tao sa kamaynilaan na ang tubig ang pangunahing pangangailangan.

"Pagmamahal" na siyang inspirasyon ng bawat isa, ang pagdampi sa ating katawan ng patak ng ulan ang siyang nagsisimbulo ng tunay na diwa ng pag-ibig na ultimo luha na nagpapahiwatig ng pangamba at kasiyahan sa mga nagmamahalan.

ULAN

Patak mo sa lansangan ay kaysarap pakinggan,

Tikatik mong pagtulo'y kaysarap ulinigan

Tunay kang biyaya mula sa kalangitan,

Ang himig mo, ang tunog mo sa puso ko'y nagpapagaan.

Kahit anong bigat pa ng aking dinadala,

Kapag bumuhos ka na, nababago ang timpla,

Ang daming pumapasok na magandang alaala,

Tungkol sa karanasan, kasama ang sinisinta.

Dampi ng hangin na pumupukaw sa aking pagkalumbay,

Ingay ng patak mo sa bubong na sa dugo ko'y bumubuhay,

Pagtitig sa itaas na ultimo luha ng pagmamahal,

Na inaalay sa atin ng Diyos Amang maykapal.

Oh Ulan, ikaw ang tugon sa dasal ng magsasaka

Dahil ang kanilang pananim ay tuyung tuyu na,

Kung di dahil sayo ay baka wala na,

Ikabubuhay at kakainin ng kanilang Pamilya.

Wag mo lamang ilakas masyado ang buhos,

Dahil takot na ang bayan sa isang malaking unos,

Ayaw ng maulit mga baha na tumapos,

Sa mga ikinabubuhay ng mga taong kapos.

BOW

Dito Nagsimula ang Alamat!

2010-08-06T10:46:00.003+08:00

Taong dalawang libo at siyam ng aming itatag ang samahang Midnight Driver & Company. Ang tanging intensyon ng aming grupo ay magbigay ng aliw sa aming mga kaibigan sa pamamagitan ng paggawa ng mga mumunting pelikula at pagbibigay ng espesyal na pagbati sa mga may mahahalagang pagdiriwang sa buhay ng bawat isa. Kakaiba ang kasiyahang naidudulot sa amin tuwing kami ay nagsasaayos ng mga eksena, produksyon at batuhan ng kumento na kahit pa ikasira ng kani kaniya naming relasyon.

Makalipas lamang ang ilang linggo at buwan, ang aming mga sakripisyo at pag-uubos ng oras ay nagbunga ng hindi namin lubos na inasahan. Naging matagumpay kami sa larangan na aming napiling pasukin, naging sensation kami sa lahat ng mga social networking site at iba ibang video uploading network, dinumog ang aming mga obra ng iba't ibang uri ng pagkatao sa mundo.

Ngunit sa kabila ng aming katanyagan at tagumpay ay tila hindi maiwasan ang iba't ibang grupo na ang tanging intensyon ay pabagsakin kami, mga tao na ang alam lamang ay manira ng samahan at pagkatao ng iba, mga tao na hindi makuntento sa pagsasaayos ng kanilang sari sariling buhay. Dahil sa mga ibinabato sa aming paninira, minabuti ng bawat miyembro ng aming grupo na tumigil muna kami sa aming ginagawa at mamuhay muna ng normal at malayo sa intriga. Isipin nyo na lamang, kung hindi sana kami huminto, baka pati Hollywood napasok na namin.

Eneb (Ang Dakilang CameraMan)

AnDroiD EnTeng (Ang Dakilang MU Artist)

NaFa (Ang Dakilang Angkas)

DaddY Kuri (Ang Dakilang BloGGer)

at Ako (Ang MiDNight Driver)

Bilang pagbibigay pugay kay SikOLeT (Ang Number 1 Fan sa Japan), ikinukunsidera ko nadin syang Affiliate ng aming Grupo

Paalala: Ang bawat miyembro ng aming Grupo ay kinakailangang GWAPO, MATIPUNO at ROMANTIKO.

Ang Sarap Talagang Mangarap

Ang kasikatang aming natamasa ay isang pangarap lang,

Ninais ko lamang na isulat para kayo ay malibang,

Binigyang buhay ang pangarap para hindi masayang,

Ang talento sa pagsulat ay hindi magkakalawang.

Pero totoo ang nabanggit ko na meron kaming Grupo,

Na binubuo ng mga Gwapo, matipuno at Romantiko,

Pero hindi nagtagal kami ay nakalaboso,

Dahil nadin siguro sa aming mga bisyo.

Wag ng magtanong, magtaka sa nabanggit,

Bisyong nakahiligan ay di na muling mauulit,

Amin ng pinagsisihan at kakalimutan ng pilit,

Ang bisyong pagta-tumbling at paulit-ulit na pag-split.

BOW

Ako Ay Nangarap Maging....

2010-08-04T15:06:00.001+08:00

ARTISTA!

Sige tawa.. alam ko naman na pagtatawanan nyo ko kapag nalaman nyo ang tungkol sa pangarap ko. Hindi ko naman kayo masisisi, sino ba naman ang hindi matatawa sakin sa mga pinagbababanat kong ito? Ang lakas ng loob ko na sabihing gusto kong maging artista samantalang itsura ko pa lang lagpak na. Pero kayo din naman diba? aminin nyo man at sa hindi, minsan sa buhay nyo ay pinangarap nyo din maging artista at makita ang sarili nyo sa TV. Sino ba naman sa atin ang hindi nangarap na sumikat oh mapanood sa TV oh kahit yung simpleng makita lang natin ang ating sarili sa mga notebook oh dyaryo. Lahat tayo ay nangarap ng ganto nung mga bata pa tayo, ang kaibahan ko nga lang ay dinala ko padin yung pangarap nato hanggang sa magbinata ako at mukhang kahit sa pagtanda ko ay bitbit ko padin to. Kung naging gwapo lang sana ko, natupad ko na ang pangarap ko. Ooooopss, baka naman sabihin nyo na khit panget ay pwedeng maging artista, alam ko po yun, pero mahirap ng umasa sa tyamba, Iba padin kung may puhunan ka dba? Pero hanggang sa ngayun ay di pa ko nawawalan ng pag-asa, ito ang tunay na lakas. lolz

Ang pagiging artista ay isa lamang sa naging pangarap ko nung ako ay bata pa, hindi ko man sya natupad, hindi naman ako nabigo sa pag-abot ng iba ko pang pangarap :-).

Pangarap...

Lahat tayo ay nangangarap,

Para sa kinabukasan at hinaharap,

Lahat tayo ay nagsisikap,

At ninais makatulong sa mahihirap.

Nangarap akong maging artista,

Pumasok sa banda at maging vocalista,

Walang hadlang kung tutuusin,

Bukod sa pansariling adhikain.

Ako, bilang isang pangkaraniwang tao,

Minsan ng nangarap na pumasok sa pulitiko,

Ngunit ng muling maisip ko,

Pulitiko di bagay sa aking pagkatao.

Kayo, ano ang pangarap nyo?

Maging Inhinyero, Doktor o Albularyo,

Maging isang piloto na kumokontrol sa eroplano,

Oh maging kapitan ng naglalakihang barko.

Ang tangi ko lamang masasabi,

Pangarap ay huwag ipagwalang tabi,

Pangarap ay maging inspirasyon nyo sa buhay,

Kinabukasan nyo'y mas gawing makulay.

BOW

BABAE: Matatag.Responsable!

2010-08-02T17:46:00.005+08:00

Bilang pagpapahalaga at paggalang sa karapatan ng mga kababaihan, mas minabuti kong likhaan sila ng isang maikling tula para naman lumuwag ang kanilang saloobin pagkatapos ng naisulat ko tungkol sa mga babaero (sana nga mapaluwag). Hindi po ako nakokonsensya at lalong lalo namang wala akong pinagsisisihan sa aking naisulat, gagawin ko lamang to para naman maging pair ako kahit papaano. :-)

Oh sya sya Girls, pagtyagaan nyo na muna to ha. Cheers!

BABAE...

Kayo ang ilaw ng tahanan,

Inspirasyon ng bawat kalalakihan,

Simbolo ng tunay na katatagan,

Sa pamilya'y tiyak na maaasahan.

Galit kayo sa mga babaero,

Hindi ko kayo masisisi sa puntong ito,

Subalit minsan ba'y naisip na ninyo?,

Kung kanino nanggagaling ang tunay na motibo.

Hindi naman makapal ang mukha ko nito,

Panigurado kong marami ang magrereact sa inyo,

Lalo na yung mga babaing medyo konserbatibo,

At baka pati nadin mga lalaking maginoo.

Pero wait lang, saglit lang, please lang,

Ako'y inyo munang unahing pakinggan,

Wala akong ibang intensyon, kundi kayo'y parangalan,

At bigyan ng pagpapahalaga ang inyong kadakilaan.

Maaaring pangit ang naging dating,

Ng aking mensahe at gustong iparating,

Pero kung babasahin at inyong tutuusin,

Ginawa ko lamang 'to, para kayo'y pasayahin.

BOW

BABAERO, Natural lang ba 'to?

2010-07-30T15:50:00.002+08:00

Chano, Jervy, Calvin, MONTY, AV, Ben, Tata, Daboy, Jepoy.. Ito ang mga pangalan ng mga barkada kong kilala sa pagiging babaero, hindi ko sinama ang ilan sa kanila dahil ayaw kong makasira pa ng pamilya. Hindi ko masasabing may mali sa kanilang ginagawa, dahil kung tutuusin, wala naman silang inaagrabyadong tao, at lalong hindi naman sila ang lumalapit bagkus ay sila pa ang nilalapitan ng palay. Alangan namang tumanggi sila sa grasya diba? (eto ang pangunahin nilang dahilan). Bilang isang lalaki, para sa akin ay natural lamang ang pagiging babaero, mas mabuti na ito kaysa naman sa maging lalakero. hehe

May handog akong maiksing tula para sa lahat ng babaero sa mundo, alam kong magugustuhan nyo to dahil mga mapagmahal kayo :-)

Di namin kasalanan ang maging lapitin,

Mga babae na sa amin ay laging nagpapapansin,

Sa palagay nyo ba'y anong aming dapat gawin?,

Sila ay layuan at makuntento na lang sa tingin?.

Hindi naman yata namin mapapayagan iyon,

Naggagandahang mga babae ay pahirapan ng ganun,

Ang hangad lang naman namin ay kumain ng canton,

At saka sahugan ng naglalakihang hipon.

Mapagmahal lamang kami, kaya kami ganto,

At ayaw naming masaktan mga babae sa mundo,

Gusto namin ang lahat ay mga makuntento,

Gusto namin ay happy lahat ng mga tao.

Parang ang dami ko pang pwedeng sabihin sa inyo,

Kaydami kasing dahilan ng babaero,

Pero kapag si misis na ang nakatyempo,

Panigurado, mga babaero'y siguradong kalaboso.

BOW

MAGuLONG PAg-iiSip

2010-07-28T14:16:00.001+08:00

Ang buhay ko ay parang gulong ng karag karag na sasakyan, madalas maplatan.

Hindi ko alam kung bakit ako biglang nalungkot, wala naman akong mabigat na pinoproblema sa ngayun, pero bakit ganun? Pakiramdam ko ay may hinahanap hanap ako, pakiramdam ko ay may kulang sa akin sa pagkakataong ito. Gusto kong mag-emote pero di naman bagay. Ang pagtibok ng dibdib ko ay kasing bilis ng rumaragasang toro, ang paggalaw ng utak ko ay kasimbagal ng paggapang ng pagong sa mabatong lugar. Naisip ko bigla ang dialogue sa isang serye, "Am I destined to be unfortunate?". Hindi ko alam kung bakit biglang pumasok to sa utak ko, hindi ko alam kung anong kaugnayan nito sa nararamdaman ko ngayun. Ayokong mag-isip ng di maganda lalo na't alam kong wala naman itong maidudulot na mabuti sa akin at sa aking kapwa. Gusto kong sumigaw, pero di ko naman alam kung anong isisigaw ko. Siguro ay dadaanin ko na lamang sa tula lahat.

Sa pagkakataong ito'y naiiba naman,

Hindi ko ikukwento ang lugar na napuntahan,

Bagkus ay sasabihin sa inyo ang karanasan,

Ang gumugulo sa isip at sa nararamdaman.

Hirap ang puso kong tumibok ng normal,

pati ang utak ko'y ang pagkilos ay kay bagal,

hindi ko alam sa ngayun kung ba't ganto ang asal,

Walang ibang magawa kundi ang magdasal.

Gusto kong sumigaw at gumalaw ng gumalaw,

Kahit kasi sa pagtulog, antok ay hirap dumalaw,

Pati sa pagtula, pakiramdam ko'y ako'y hilaw,

Kahit pati kayo'y di ko man lang mapa-WOW.

Ayoko ng isipin, mga gumugulo sa isip ko,

dahil baka naman mamaya'y bigla nalang akong maloko,

Panigurado ko bang magugulat kayo,

dahil baka si Midnight Driver ay di na maging romantiko.

BOW

BUMUSINA sa LAGUNA

2010-07-27T10:57:00.005+08:00

Sa wakas.... nakakita na din ako ng puno ng Rambutan, puno ng Lansones at puno ng kakaw! Ang galing galing ng aking karanasan nitong nakaraang sabado't linggo. Kasama ang pamilya ng aking DYUWA (ito ang bigkas ng isa sa aming kaibigan), ako ay muling napunta sa lalawigan ng Laguna, sa puntong ito, hindi para magtrabaho kundi para bisitahin ang mga kapamilya ng kanyang butihing AMA. Sa loob lamang ng dalawang araw, madami dami din kaming lugar na napuntahan, nakakapagod pero enjoy naman lalo na at hindi ako ang nagmamaneho, hehe, hindi ko dala si Red, naki-epal lang ako sa kanilang sasakyan na dala. Ang sarap din pala ng buhay pasahero, pwede kang matulog kahit anong oras mo gusto.

Umpisa na ng busina. Nagpunta kami sa bayan ng Rizal, kung saan nagsawa kami sa pagpitas ng mga rambutan (pinamimigay lang sa kanila ang mga to at hindi binebenta), opo, nsabi ko ang salitang nagsawa dahil 1 oras kami halos nanguha ng rambutan pero parang di pa rin namin nababawasan yung mga bunga sa puno, grabe ang dami, nang matapos kami ay napuno namin ang tatlong garbage bag, or hindi siguro bababa sa 50 kilo. Hehehe, di naman halatang abusado kami nun dba?

@Ito ay iilan lamang sa mga rambutang aming napamitas. Kay tamis at kaysarap ng lasa baga:-)

Sumunod naming destinasyon ay ang Liliw. Bago ka makarating dito ay dadaan ka pa sa tinatawag nilang Bitukang manok, nakakatakot dumaan dito, bukod sa sobrang kurba nya, puro pataas pa, bundok na kasi ang parteng laguna nato. Pero sulit naman ang sinadya namin, kilala ang liliw bilang bilihan ng mga native na tsinelas at mga bag. At totoo nga, sila ay napakayaman sa tradisyunal panabit balikat at panapin paa na gawa sa abaka oh kaya naman ay pinya. Nakakabilib ang talento ng mga Pilipino sa larangan ng paglikha at paggawa ng mga produktong maipagmamalaki mo sa buong mundo. Iba din ang sayang naramdaman ko sa pagiging accomodating ng mga tao dito. Proud to be Pinoy ika nga.

@Isa sa mga tindahan sa liliw, ang dambuhalang tsinelas na ito ay nakakaaliw :-)

Nagpunta din kami sa San Pablo City, ito talaga ang pupuntahan namin, umepal lang muna kami sa ibang lugar. hehe. Papasyal sana kami sa Villa Escudero, kaya lang eh kemahal pala ng bayad dito. Kaya napagkasunduan naming sa susunod nalang. :-)

Bago matapos ang kwento, mawawala ba naman ang alay ko para sa Lalawigan ng Laguna. Eto na.... beep beep

Lalawigan ng Laguna ang lugar mo ay kakaiba,

Kay yaman sa tradisyong maipagmamalaki sa kanila,

Bulubundukin mong lugar ay kay sarap sa mata,

Kahit pa mga daan mo'y nakakatakot na kurba.

Kakaiba ang sayang aking naramdaman,

Nang ako ay mamitas ng mga Rambutan,

Na sa lugar nyo lamang aking naranasan,

At nagdulot sa akin ng sobrang kasiyahan.

Hindi ko malilimutan ang bayan ng Liliw,

Na nagpamalas sa akin ng kakaibang giliw,

Panabit balikat at panapin paa,

Na para sa akin ay world class ang ganda.

Kay dami ko pa sanang gustong sabihin,

Subalit sa paglikha'y tyak na gagabihin,

Sa dami ng pwedeng tula kong likhain,

Baka dumating sa puntong sa pagbabasa nyo naman ay tamarin.

BOW

Hindi Pinag-isipan

2010-07-23T17:40:00.002+08:00

Mabilisang Paglikha

Kailangan kong gumawa ng isang maiksing tula,

Na sa loob ng limang minuto'y akin na dapat nalikha,

Ngunit paano at san ako magsisimula?

Na kahit simpleng ideya'y wala man lang akong maitala.

Bakit nga ba kay hirap ng ganitong sitwasyon,

Ni hindi ko mapagana ang aking imahinasyon,

Kahit saan pa lumingon,walang makuhang impormasyon,

Kundi puro konklusyon sa mga korupsyon ng nakaraang administrasyon.

Napansin nyo bang parang kaydaming syon,

Kay sakit sa mata't feeling agaw atensyon,

Oh hindi kaya tumaas lang inyong presyon,

Sa pagkamakata kong kakaiba ang naging bersyon.

Nabanggit ko nga pala na maiksing tula lamang,

Ang aking gagawi'y pamatid inip lamang,

Subalit ako'y nasiyahan sa walang kwentang paglikha,

Ng kakaibang tulang ako lamang ang natutuwa.

Aba't kita mo nga naman at may kasunod pa pala,

Akala ko'y tapos na ang tulang walang kwenta,

Gusto ko na kaninang isunod BOW na panghuli sana,

Subalit umeksena pa ang panghuling istansa.

BOW

Misyon sa Quezon

2010-07-21T11:53:00.009+08:00

LAST WEEK, napasubo si REd Ranger sa isang mahaba at masayang byahe patungong LUcena City. Sa pagkakataong ito'y kasama ni Midnight Driver ang kanyang Dakilang MU Artist (na ngayun ay busyng busy sa paggawa ng kanyang sariling tambayan) sa pamamasyal..Tama po, pamamasyal.. dahil kahit pa nagpunta kami dito dahil sa trabaho, hindi ko ito kinokonsiderang trabaho sapagkat sa kadahilanang wala naman kaming gagawin sa site kundi ang kuhanan ito ng litrato. Isipin nyo yun, picture taking lang ang gagawin namin, dalawang araw pa kami dun. hehe. ibig sabihin lang nun, mas marami kaming oras para maglamyerda.

Sa unang araw pa lamang ng aming byahe, may mga karanasan na kaming mahirap malimutan, alas diyes na kasi ng umaga ng kami ay lumarga sa opisina kaya naman sinalubong kami ng mahabang trapiko sa daanan, pero ayos lang dahil wala naman kami hinahabol na oras. Binanggit ko lang para lang may masabi ako.

Pero ang totoo, dito pa lamang nag-umpisa ang aming totoong misyon sa quezon, ang lumamon ng lumamon.

@ kainan sa may diversion road sa Tiaong Quezon, Kasarap sana ng bulalo kung di lang dahil sa mga kolonya ng Langaw na nakapaligid dito.

@Ngayun lamang ako nakakain ng gantong pansit, ang luto sa kanya ay parang pinirito na nilaga, ewan ko ba, di ko maintindihan, kakaiba to sa mga nakain ko, sibuyas lang ang rekado at kailangan lagyan mo ng suka at hot sauce para sumarap. Ito ang tinatawag nilang Pansit Lucban. pero infernes sa ganyang itsura nya, masasabi kong pwede ko syang irekomenda. kasarapnglasa!!

@Hapunan sa may KAMAYAN, kung di ako nagkakamali, sa may bandang tayabas quezon na ito, nahirapan si Red dito kasi puro pataas ang daan, masarap din dito, kaya lang mahal. nirekomenda ito sa amin nung lalaking nasa litrato, kaya pala dito nya kami dinala, paborito nya lahat ng pagkain dito, grabe kung sya ay tumira, siguro ay may turbo sya, di ko kinaya, ang lakas nyang lumafhang. peace bry.. hehe

Di ko na isasama yung litrato ng huli naming kinain, pero sinisiguro kong magugustuhan toh ng mga lalaki dito.. hahaha

Para sa Lucena City, handog ko to sa inyo:

Lucena City for me is a place to be,

Kakaibang pagkaing sa mata'y kawili wili,

Hindi ko inakalang doon ako'y magiging happy,

Kahit pa napagod ako'y never na magsisisi.

Meron silang lambanog,

Na galing sa katas ng niyog,

Na kapag sa bibig ay hinulog,

Tyak na ika'y mayuyugyog.

Sikat din sila sa pansit na kakaiba,

na kapag sa una mo nakita, baka mawalan ka ng gana,

pero wag ka, kapag natikman muna.

hahanap hanapin na't babalik balikan pa.

BOW

Ako din pala ay isang......

2010-07-18T19:37:00.002+08:00

Bilang pagpapahalaga sa kumento ng aking kaibigan, minabuti kong ipagpatuloy ang mga bagay na nagagawa ko pa bukod sa pagiging driver, may mga institusyon na kung saan ay naging aktibong myembro din ako. Narito ang ilan, di ko pa ma-isip ang iba, pasensya na, tao lang.

Impersonator

Oh eto na megumi, binanggit ko na, wag ka na magreklamo.. hehe
Ang pagiging impersonator ko ay hindi lingid sa mga malalapit kong kaibigan. Madami na akong nagaya at ginagaya pa hanggang sa kasalukuyan. Masaya ako kapag napapasaya ko ang mga kasamahan ko at sa palagay ko iyon ang pangunahing purpose ko sa mundong ito. Ang paligayahin ang mga taong nakapaligid sa akin na kahit sa maiksing sandali lamang na kami'y magkasama, sinisiguro kong magiging masaya sya.

Runner

Nabanggit ko na ata ito dati, di ako sigurado pero hayaan nyong ulitin ko ito. Ako ay isang myembro ng grupo ng mga piling piling nag-gagandahan at naggagwapuhang mananakbo sa panahong ito. Gusto ko sanang ipakita ang ilan sa aming mga litrato subalit baka sabihin nyo ay SINUNGALING ako..

Mountaineer

Ako ay isang aktibong myembro din ng mga tinatawag nilang taong di makuntento sa kapatagan na mas ninanais pang makipaginuman sa tuktok ng bundok at pahirapan ang sarili sa pag-akyat at pagkapit sa mga naglalakihang ugat. Ngunit ang pagiging isang mountaineer ay hindi biro, kinakailangan mo ng dedikasyon sa kapaligiran at ibigay ng buong puso para dito, kada makakarating ako sa tuktok, doon ka nararamdaman ang sarap ng pagiging malaya ng isang tao, doon mo makikita ang tunay na ganda ng mundong ginagalawan mo.

PS: Di po ako talentado, ma-epal lang talaga ako. Magkaiba ang pagiging talentado at maepal. Ang una ay talentong pinagkaloob sayo ng may likha mula pa ng ikaw ay isilang sa mundong ibabaw samantalang ang pagiging maepal naman ay nadevelop mo na lamang habang ikaw ay nagkakaisip at impluwensya nadin ng mga taong nakapaligid sayo.

Eto, pagtyagaan nyo.

MA-EPAL lang ako

Talentado, yan ang sinasabi ng ilan sa inyo,
Di nyo nalalaman na ma-epal lang ako,
Hilig kong sumawsaw sa kung ano ang uso,
At ipagsigawan sa mundong myembro ako nito.

Subalit minsan din, kay sarap ulit ulitin,
Mga nakahiligan ko'y, kay sarap gunitain,
Isapuso't isaisip ang tunay na mithiin,
na tunay kong kasiyaha'y, kayo'y paligayahin.

Uulitin ko po sa inyo,
magkaiba ito,
Tunay na talentado at ma-epal sa mundo.

BOW

Hari ng Kalsada!

2010-07-14T10:58:00.003+08:00

Alam na ng karamihan sa inyo na coding si Midnight Driver kapag araw ng Martes, kaya naman kahapon ay mas minabuti ko pang iwanan na lamang si Red Ranger (Ito ang malupit na pangalan ng sasakyang minamaneho ko) sa aming tahanan. Sa pagkakataong ito'y naranasan kong muling makipagsiksikan at makipagunahan sa pagsakay ng FX, jeepney at Bus. Sa isang araw na hindi kami magkasama ni Red, namiss ko kagad sya. Ramdam na ramdam ko ang kanyang prisensya. Mahirap sumakay kagabi, kaunti ang Bus sa may Edsa at kay lakas ng ulan, pagkalipas ng halos 30 mins na pag-aantay saka lamang ako nasakay, yun nga lang, tayuan at siksikan. Paalis na sana ang Bus na aming sinasakyan ng harangin kami ng isang MMDA sa may dulo ng Bus Stop sa Farmer's Cubao. Dahil sa nasa likuran lang ako ng Driver, medyo napakinggan ko ang kanilang pagtatalo. Eto ang naging pangyayari:

-Humarang and MMDA, sabay tapat ng kanyang kamay sa may windshield ng BUS na parang sa commercial lang ng Rexona na nagsasabing "wala ba kayong mga kamay?"

Manong Bus Driver: Bakit po Sir?

MMDA: Wala ka namang sinusundan ha, bakit ang tagal mo?

Manong Bus Driver: Kasi Boss bumaba pa yung mga pasahero ko, eh nahirapan pong bumaba kasi madaming tao

MMDA: Nahirapang bumaba, o nagsakay ka pa? (pabalang na sagot ng MMDA)

-Parang nagpantig ang ulo ni Manong Bus Driver

Manong Bus Driver: Mapipigilan ko bang sumakay yung mga pasahero, eh may mga bumababa (mataas na boses ang gamit at nanginginig sa galit)

MMDA: Edi nagsakay ka nga, hindi mo ba alam na kanina pa maraming pasaherong nagrereklamo dito dahil sa ang hirap na ngang sumakay eh ang tagal pa ninyo sa bungad. Pahiram ng lisensya mo!

Manong Bus Driver: Bakit ko ibibigay? wala naman ako ginagawa, titiketan mo lang ako.

MMDA: Natural na tiketan kita, eh may violation ka eh. Loko ka pala

Manong Bus Driver: Ano? wala naman ako nagawa ah, alangan namang pababain ko lahat ng sumasakay, edi sakin naman nagalit yung mga pasahero. Ayokong ibigay!

MMDA: Amina sabi eh... (Galit na si Kuya)

Manong Bus Driver: Ayoko nga eh....(Mas galit si Manong)

MMDA: (Tinanggal ang butones ng kanyang uniporme at sinabing...) Ikaw na kaya dito at magpalit na tayo ng pwesto. Ikaw na ang magsuot ng uniporme ko. Ayw mo lang ding sumunod sakin eh

Manong Bus Driver: Yan ang hirap sa inyo eh, di kayo marunong pakiusapan. pag kayo sumasakay samin lagi kayong libre pero wala kayo naririnig. Mga buwaya talaga kayo.

-Hindi ko na tatapusin ang kwento dahil napakahaba pa ng kasunod nito, ang tagal nilang nagtalo. Pero infairness nagmistula silang mga Artista sa dami ng mga taong nanonood sa kanila. karamihan sa mga kapwa ko pasahero ay nagbabaan na dahil sa inip, pero ako ay mas minabuti kong mag-antay na lang hindi dahil sa mahirap sumakay kung hindi dahil inaatay kong magpang-abot sila at saka ko ivivideo. hehe.

At para sa Bus Driver at MMDA, etong sa inyo.

BUS:

Sa kahabaan ng EDSA,

tayo'y palagiang nagkikita

Ngunit bakit di makasundo,

kami'y lagi nyong pinapara't pinapahinto.

MMDA:

Hindi namin kasalanan,

kung kayo'y aming mapagtripan,

Ginagawa lamang namin

Ang mga trabahong pinaguutos sa amin.

DUET:

Sana... sana...Sa kalasada'y magkasundo na

MMDA at Manong Driver, pag-aaway ay maiwasan na

Pare parehas lamang tayong gustong kumita

Mapuno ang bulsa at mabusog ang ating Pamilya.

Di lamang ako Driver, ako ay isa ding....

2010-07-12T05:23:00.005+08:00

-Dancer

Lingid sa kaalaman ng karamihan sa inyo na minsan na akong naging myembro ng grupong JaBaLawis (NSS Version of Jabawockeez). Kami ay binubuo ng mga kalalakihang nagtatago sa likod ng maskara at nabubuhay sa mundo ng kasiyahan ng bawat isa. Bilang mga trabahador sa isang malaking kumpanya, ninais na lamang naming itago ang aming mukha para na din sa aming mga pansariling kaligtasan.

-Movie Actor

Opo.. isa akong artista. Madami dami nadin ang nagawa naming taping kasama ang Midnight Driver Crew, mahirap ang maging kasangkapan ng pinilakang tabing, kinakailangan mong sundin ang gusto at pinagagawa sa iyo ng mga kasama mo, pero sa lahat ng karerang pinasok ko,dito ako pinaka nagenjoy. Kasama ko dito sina, Eneb (Dakilang kameraMan), Chano (Dakilang Angkas), Kuri (Ang Blogger ng Grupo), JC (Ang Make-up Artist) at Sikolet (Ang Number 1 Fan sa Japan). Sa mga susunod kong post ay titingnan ko kung magkakaroon na ako ng lakas ng loob para ipagkalat ang mga videos ng Midnight Driver Crew.

-Singer

Galing ako sa Pamilyang ang tanging hilig lamang ay kumanta.OOooPPss, hindi pala, joke lang yun (ang aking Ama nga pala ay mahilig ding uminom at Magsabong samantalang ang aking Ina naman ay ginagabi sa Tonghitan).

Pero basta, ako ay isa ding Singer.

-Empleyado

Ang aking minamaneho ay pag-aari ng kumpanyang pinapasukan ko. Ang trabaho ko ay tiga-bantay ng araw maghapon kaya naman dito ko nakuha ang ideyang Midnight Driver. Mahirap ipaliwanag pero dito ko talaga sya nakuha. Di ako marunong magsinungaling. Ang Pogi ko kaya.. hellowww???

-Blogger/Writer

Sa bagay na ito, hindi ko na kailangang magpaliwanag pa.

Ang buhay ko ay makulay, kaya tara na at umangkas na sa pangaraw araw na kwento ng Romantikong Midnight Driver ng bayan. Ako po yun. Narito ang aking maiksing tula, halina't sabay sabay nating pagtyagaan.

Ako si Midnight Driver,

Sa umaga ay bantay weather,

I hate shoes na leather

What I want is yung much better.

Kaya kong gawin kahit ano,

wag lang yung uutusan ako

madali kasi akong mapagod

Saglit lang ay nahuhurt na ang aking likod.

BAW.

'Di Biro ang Maging DrIver

2010-07-09T13:10:00.005+08:00

Rebolusyon...

PReNo...

ManiBela...

CLutch...

MakIna...

LanGis...

TuBiG...

GasoliNA...

Gulong...

Ilan lamang ito sa sinisiguro ng Driver na maayos at gumagana ng mahusay bago sya lumarga. Ang pagiging isang driver ay hindi biro, kinakailangan mong maging focus sa bawat oras ng iyong pagmamaneho. Kinakailangan mong siguraduhin ang kaligtasan ng bawat pasaherong sakay mo. Kinakailangan mong mahalin ang sasakyan mo na iyong minamaneho. Ngunit sadya naman talagang kay hirap iwasan kapag antok na ang naging kalaban, bilang isang romantikong Midnight Driver, ang pagmamaneho ng katanghaliang tapat ang siyang iniiwasan ko, dahil sa puntong ito ay palagian ng umaandar ang HAPONTUKIN Syndrome ko. Tama po! Hindi lang estudyante at nagoopisina ang mga antukin sa hapon, gayunman kaming mga Driver, kahit pa sabihin mong madalas kaming makarinig ng busina sa daan, hindi sapat yan para magising ang aming diwa, matagal ko din tiniis ang gantong sitwasyon. Before, "when Hapontukin sets in, itinutulog ko na lamang ito, subalit sa paraang yaon ay apektado maging ang trabaho ko. kaya naman nang malaman ko na mayroon palang mas mabisang panlaban sa Hapontukin, beep beep... dali dali kong sinubukan ang tinatawag nilang mabisang pangontra dito, nung una ay di pa ako gaanong bumibilib dito ngunit paglipas ng mga araw at hapong nalalabanan ko na ang Hapontukin Syndrome ko, aba'y nasabi ko na lamang sa sarili ko na..... EFFECTIVE nga! Kaya para sa mga kapwa ko Driver na nakakaranas ng kanilang sari-sariling Hapontukin Moments, Subukan nyo ang subok na ng panahon, ang Enervon MultiVitamins.. Hindi lang pang-masa ang halaga, pang-everybody's health pa. Beep Beep!!!! Kaya ngayun, everytime Hapontukin sets in, inom kagad ako ng panlaban ko dito kasabay ang pag-tumbling at pagbusina ng malakas, sa paraang ito, hindi lamang ako ang nagigising pati mga nakakakita sa akin (mukha lang daw akong tanga.. lolz) . BEep Beep...

P.S: Hindi lahat ng Driver ay babaero, tandaan nyo yan! Magkaiba ang pagiging babaero at lapitin ng mga babae ok??

Coding ako pag Tuesday

2010-07-05T19:38:00.002+08:00

Ayaw ko ng araw na Lunes, Hindi lamang dahil unang araw ito ng pasokko sa trabaho galing sa mahabang pahinga, ito din ay kakambal ng araw na martes na ang ibig sabihin ay pahirapan portion na naman, araw kasi iyon ng palengke ng Calumpit. Haaayyy, para sa aming mga Driver sa kamaynilaan, isang araw lamang ang iniiwasan namin sa loob ng isang Linggo. Iyon ay ang araw kung kailan limitado lamang ang aming oras para manatili at magmaneho sa daan, iyon ay ang araw kung kelan ang aming mga sasakyan ay hindi maaaring magpausok at bumusina sa lansangan. Dahil sa ang dulo ng plate number ko ay 4, automatikong coding ako pag tuesday. Opo, coding ako pag tuesday, ooppps, hindi ako kumakanta ok.. kaya wag kayong magmapiling. Nagkataon lang na parehas kaming coding ni RJ pag tuesday na syang nagpasikat ng kantang toh. Pero may ibang version ako, di ko pa alam kung pano ko itotono, kwento ko na lang muna:

Paunawa: wala po akong originality, parang awa nyo na, pagbigyan nyo na ko kahit ngayun lang.

Lunes ang araw ng una naming pagkikita,
Pag dating ng martes, wala muna kaming dalawa,
Sasapit ang miyerkules at muling masisilayan sya,
at huwebes naman ang nagpapatibay sa pagsasama
byernes ang araw na aming pagporma
sa mga gimikan at sa babaeng naggagandahan.

Saglit lang at baka mabasa to ng aking kasintahan,
yari na naman ako, gulpi ang aabutin ko.
Di ko na alam kung pano tatapusin ang tula,
kaya ganto na lang bigla na lang mawawala.

Beep BEeep

Ang Walang Kupas na Buko Pie

2010-07-03T20:28:00.003+08:00

Kagabi, bumyahe ako sa Laguna kasama ang aking katotong si Chano para sunduin ang kanyang misis na malapit ng manganak. Pero bago kami tumulak, bumusina muna ako. Beep Beep. Ayos ang busina ko, osya tayo na’t lumarga.

Sa kasagsagan ng aming mahabang paglalakbay sa SLEX, muntik na akong makatulog ng matapat kami sa bandang Alabang. Anak ng tinapang trapiko yan, abay pagkabigat naman pala, hindi ko tuloy sya naiwasang ikumpara sa NLEX, pagkalaki ba ng diperensya. Haaaayyy.. Isipin nyo b naman na umabot kami ng kulang lamang isang oras ng hindi nakakaalis sa pwesto. Alam kong saglit lamang ang oras na iyon kung ikukumpara mo sa masikip na daloy ng trapiko sa EDSA, subalit ang pinaguusapan sa puntong ito ay ang salitang “EX” na bukod sa Expressway ang ibig sabihin ay tumutugon din to sa katagang EXTRA as in Extra money para lamang makadaan dito. Buti na lamang ay nalibang ako sa malupit na mga kumentado ng announcer sa radyo, kasalukuyan din kasing nakikinig kami nun sa radyo PBA, ang ganda ng laban ng Derby Ace at SMB. Sulit ang mahabang pakikinig. Hehe.

Saglit lang pala, parang malayo ang title ko sa kwento ko, ganto pala yun. Kaninang umaga, bago kami bumyahe pabalik sa Bulacan, nag-iisip ako kung ano ang maaari kong maipasalubong sa aking pamilya at kasintahan, alam nyo naman na nakagawian na siguro nating mga Pinoy na mag-uwi ng pasalubong kahit na saang lupalop ka pa pumunta, minsan nga sa kabilang kanto na lamang ang punta mo, kailangan may pasalubong ka pang iuwi sa mga bata. Kilala ang Laguna sa madaming uri ng kakanin partikular na ang walang kupas na Buko Pie, at kapag ito na ang usapan ay panigurado kong “The Original Buko Pie” ang nangunguna dyan. Grabe, hindi ko akalain na ang layo pa pala nun sa lugar na pinuntahan namin, napasubo tuloy si Red Ranger sa mahabang byahe, pero di ako nagsisisi, dahil sa bukod sa pagkahaba haba ng pila (natuwa ako dahil sa mahabang pila, ang ibig sabihin lamang nito ay dinarayo talaga ito), ang buko pie ng The Original ay sadyang napakasarap. Ang Buko sa loob nito ay pagkakapal kapal at ang timpla ng asukal at harina ay swak na swak lamang sa aking panlasa. Akala ko ay makakalimutan ko na ang pangalan ko at ang daan pabalik sa Bulacan. Kung nagkataon, baka di na kami nakauwi. Hehe..

Sana ay matikman nyo rin ang sarap ng The Original Buko Pie. Ooops.. parang mahaba na ang kwento ko, hinay hinay lang muna at baka maubusan ako ng krudo. Ang mahal pa naman ngayun. Osya sya, samahan nyo ako sa susunod kong pagbusina ha. Beep BEep

Ang Panimula!

2010-07-02T12:00:00.002+08:00

Hindi ko inakalang aabot ako sa puntong gagawa pa ako ng isang blog kung saan maipahihiwatig ko ang kabilang bahagi ng aking pagkatao. Bilang isang trabahador na wala namang ginagawa sa kanyang trabaho (hindi sana 'to mabasa ng Boss ko, dahil pag nagkataon, yari ako), ninais kong gugulin na lamang ang oras ko sa pagsusulat, pag-iisip at pagbibigay ng kung ano anong kuru kuru, opinyon at impormasyon sa mga nangyari, nangyayari at mangyayari pa lamang sa labas at loob ng sasakyang aking minamaneho.

Naging inspirasyon ko para gawin 'to ay ang pagbabasa nadin ng mga sulat na akda ng mga kapwa ko Pinoy Bloggers na siyang nagpapaligaya ng araw ko, natutuwa ako kada may makakasalubong akong bagong banat.hehe. Inspirasyon ko rin ang walang patid na pagdurugo ng ilong ko kada magsusulat ako sa lenguaheng Ingles, at least sa paraang ito ay mas maipahihiwatig ko ang mga tunay kong saloobin.

Sa ngayun ay hanggang dito na lamang ang aking unang akda. hinihiling ko na sana'y suportahan nyo din 'tong lugar na ito kahit pa wala kayong mapapala sa pagdalaw dito.

BEEP BEEp.. buti tumabi ka, muntik na kitang mabangga.. Wag kang masyadong matulala.. umpisa pa lang to :-)